Projekt ustawy o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji

 

                                                                                         U S T A W A

                                                                                                    

z dnia..........................

o świadczeniach przysługujących w razie wypadków

i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji

 

Rozdział 1

 

Przepisy ogólne

 

Art. 1.Ustawa określa:

1)    rodzaje świadczeń przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji;

2)    zasady i tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadków oraz  chorób pozostających w związku ze służbą w Policji;

3)    warunki i tryb przyznawania świadczeń, ustalania ich wysokości oraz zasady ich wypłaty.

 

Art. 2.  Świadczenia określone w ustawie przysługują:

1)  policjantowi, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, zwanego dalej "wypadkiem", albo wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby, zwanej dalej "chorobą";

2)    policjantowi, który poniósł szkodę majątkową wskutek wypadku;

3)    rodzinie policjanta, który zmarł wskutek wypadku lub choroby, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 4.

 

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1)       „jednostka organizacyjna Policji” - Komendę Główną Policji, komendę wojewódzką (Stołeczną), powiatową (miejską, rejonową) Policji, Wyższą Szkołę Policji oraz szkołę policyjną;

2)      „uraz” -  uszkodzenie tkanek ciała lub narządów człowieka  wskutek działania czynnika zewnętrznego;

 

Art. 4. Uszczerbek na zdrowiu, o którym mowa w art. 2, uważa się za:

1)   stały - jeżeli powoduje upośledzenie czynności organizmu nie rokujące poprawy;

2)   długotrwały - jeżeli powoduje upośledzenie czynności organizmu na okres przekraczający sześć miesięcy, mogące ulec poprawie.

 

Art. 5. 1. Za wypadek uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które zaszło podczas lub w związku:

1)  z wykonywaniem obowiązków służbowych albo poleceń przełożonych;

2)    z wykonywaniem czynności w interesie służby, nawet bez polecenia   przełożonych;

3)  z ratowaniem ludzi z grożącego niebezpieczeństwa albo ratowaniem mienia przed zniszczeniem lub zagarnięciem;

4)  z odbywaniem podróży służbowej, bądź ze skierowaniem do szkoły lub na przeszkolenie albo na studia, w okolicznościach innych niż wymienione w pkt 1 - 3, chyba, że wypadek został spowodowany postępowaniem policjanta, które nie pozostawało w związku z wykonywaniem powierzonych mu w tym czasie zadań.

2. Za wypadek śmiertelny uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku.

3. Za ciężki wypadek uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do służby albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.

4. Za zbiorowy wypadek uważa się wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.       

 

Art. 6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia i ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz chorób, z tytułu których przysługują świadczenia określone w ustawie, z uwzględnieniem szczególnych właściwości lub warunków służby  powodujących powstawanie tych chorób oraz ich związek z pełnioną służbą.

 

Art. 7. Świadczenia określone w ustawie nie przysługują policjantowi:

1)   w razie wypadku lub choroby, których wyłączną przyczyną było udowodnione przez właściwy organ umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie policjanta naruszające obowiązujące przepisy lub rozkazy, jeżeli jego przełożeni zapewnili warunki odpowiadające tym przepisom, a policjant posiadał potrzebne umiejętności do wykonywania określonych czynności i był należycie przeszkolony w zakresie znajomości tych przepisów;

2)   w razie wypadku, do którego przyczyniło się zachowanie policjanta, spowodowane jego stanem po użyciu alkoholu albo zażyciem środków odurzających lub substancji psychotropowych;

3)   jeżeli uszczerbek na zdrowiu lub śmierć policjanta zostały spowodowane przez niego umyślnie.

 

Art. 8. Świadczenia odszkodowawcze, przewidziane w niniejszej ustawie, przysługują niezależnie od świadczeń odszkodowawczych przewidzianych dla policjantów pełniących służbę poza granicami państwa.

 

Art. 9. W sprawach nie uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm[1])).

 

 

Rozdział 2

 

Rodzaje świadczeń przysługujących w razie wypadków

i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji

oraz warunki nabywania prawa do świadczeń

 

 

Art. 10. Policjantowi, który wskutek wypadku albo choroby doznał stałego albo długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.

 

Art. 11.1. Podstawę wymiaru jednorazowego odszkodowania stanowi kwota dwunastomiesięcznego uposażenia przyjmowanego za podstawę wymiaru emerytury lub renty stosownie do przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzin,  należnego policjantowi w dniu ustalenia uszczerbku na zdrowiu.

2. Odszkodowanie  za każdy procent ustalonego uszczerbku na zdrowiu przysługuje w wysokości 1/100   uposażenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Jednorazowe odszkodowanie zwiększa się, jeżeli wskutek pogorszenia się stanu zdrowia, stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu, będący następstwem wypadku lub choroby, który był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu co najmniej o 10 punktów procentowych. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

 

 

4. Jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o 20 % kwoty określonej w ust. 1, jeżeli policjant wskutek wypadku lub choroby został uznany za całkowicie niezdolnego do służby oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji.   

5. Kwotę jednorazowego odszkodowania lub jego zwiększenia zaokrągla się do pełnych złotych.

 

Art. 12. W razie śmierci policjanta wskutek wypadku lub choroby, jednorazowe odszkodowanie przysługuje następującym członkom rodziny policjanta:

1)   małżonkowi, z wyjątkiem przypadku orzeczonej separacji;

2)   dzieciom własnym, dzieciom drugiego małżonka, dzieciom przysposobionym oraz przyjętym na wychowanie i utrzymanie przed osiągnięciem pełnoletności wnukom, rodzeństwu i innym dzieciom, w tym również w ramach rodziny zastępczej, spełniającym w dniu śmierci policjanta warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej;

3)   rodzicom, osobom przysposabiającym, macosze i ojczymowi, jeżeli w dniu śmierci policjanta spełniali warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej, albo jeżeli ustalone zostało wyrokiem lub ugodą sądową prawo do alimentów ze strony tego policjanta.

 

Art. 13.  1. Jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawniony tylko jeden członek rodziny zmarłego policjanta, jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości:

1)   kwoty określonej w art. 11 ust.1, gdy uprawnionym jest małżonek lub dziecko;

2)   50% kwoty, o której mowa w pkt 1, gdy uprawnionym jest inny członek rodziny.

2. Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie:

1)   małżonek i jedno lub więcej dzieci, odszkodowanie to przysługuje w wysokości ustalonej w ust. 1 pkt 1, zwiększonej o 20% kwoty określonej w art. 11 ust. 1 na każde dziecko;

2)   dwoje lub więcej dzieci - odszkodowanie to przysługuje w wysokości określonej w ust. 1 pkt 1, zwiększonej o 20% kwoty określonej w art. 11 ust. 1 na drugie i każde następne dziecko.

3. Jeżeli obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie inni członkowie rodziny, każdemu z nich odszkodowanie przysługuje w wysokości 20% kwoty określonej w art. 11 ust. 1, niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom, zgodnie z ust. 1 pkt 1 lub ust. 2.

 

 

4. Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni tylko członkowie rodziny, inni niż małżonek lub dzieci, odszkodowanie to przysługuje w wysokości ustalonej według zasad określonych w ust. 1 pkt 2, zwiększonej o 20% kwoty określonej w art. 11 ust. 1, na drugiego i każdego następnego uprawnionego.

5. Kwotę jednorazowego odszkodowania, ustaloną zgodnie z ust. 2 lub 4, dzieli się w równych częściach między uprawnionych.

6. Odszkodowanie należne członkom rodziny zmniejsza się o kwotę odszkodowania wypłaconego policjantowi, z tytułu uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku lub choroby, będących przyczyną późniejszego zgonu. 

7. Kwotę jednorazowego odszkodowania zaokrągla się do pełnych złotych.

 

Art. 14.Stawka odszkodowania za każdy procent uszczerbku na zdrowiu oraz łączna kwota odszkodowania, o których mowa w art. 11 i 13,  nie może być niższa od stawki i kwoty analogicznego odszkodowania ustalonych na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

 

Art. 15. 1. Jednorazowe odszkodowanie przysługuje, jeżeli policjant:

1)      doznał uszczerbku na zdrowiu lub zmarł wskutek wypadku w ciągu trzech lat od dnia wypadku;

2)      doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek choroby nie później niż w ciągu trzech lat od dnia zwolnienia ze służby;

3)      zmarł wskutek choroby w ciągu trzech lat od dnia ustalenia uszczerbku na zdrowiu wskutek tej choroby, nie później jednak niż w ciągu trzech lat od dnia zwolnienia ze służby.

2. Zwiększenie jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia się stanu zdrowia policjanta przysługuje, jeżeli zmiany w stanie zdrowia, nastąpiły w terminach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2.

 

Art. 16. 1. W szczególnie uzasadnionych przypadkach  można przyznać:

1)      policjantowi albo uprawnionemu członkowi rodziny zmarłego policjanta - jednorazowe odszkodowanie wyższe niż określone w art. 11,  13 i 14;

2)    członkowi rodziny zmarłego policjanta, nie spełniającemu warunków wymaganych do uzyskania renty rodzinnej, albo osobie pozostającej z policjantem we wspólnym pożyciu - jednorazowe odszkodowanie do wysokości określonej w art. 13 i 14, z zastrzeżeniem ust. 2;

3)    członkom rodziny policjanta, który zaginął w czasie pełnienia służby - jednorazowe odszkodowanie w wysokości określonej w art. 13 i 14;

 

 

4)    członkom rodziny zmarłego policjanta, odszkodowanie do wysokości określonej w art. 13 i 14, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że śmierć policjanta pozostaje w związku ze służbą.

2. Osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 2, można przyznać odszkodowanie wyłącznie w przypadku braku uprawnionych członków rodziny, o których mowa w art. 12.

 

Art. 17.   Policjantowi, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, a w razie jego śmierci wskutek takiego wypadku - członkom jego rodziny, o których mowa w art. 12, przysługuje odszkodowanie za udowodnione szkody poniesione wskutek utraty, całkowitego zniszczenia lub uszkodzenia w związku z wypadkiem przedmiotów osobistego użytku, jak również przedmiotów służących do wykonywania zawodu, z wyjątkiem pojazdów samochodowych oraz wartości pieniężnych.

 

Art. 18. 1. Wysokość odszkodowania za utracone, całkowicie zniszczone lub uszkodzone przedmioty, o których mowa w art. 17, ustala się na podstawie ich ceny rynkowej z dnia orzekania o odszkodowaniu, z uwzględnieniem stopnia zużycia tych przedmiotów.

2. W razie uszkodzenia przedmiotów, odszkodowanie stanowi równowartość kosztów przywrócenia ich do stanu używalności. Jeżeli jednak stopień uszkodzenia jest znaczny, albo koszty naprawy przekraczałyby wartość uszkodzonego przedmiotu, przyznaje się odszkodowanie w wysokości określonej w ust. 1.

 

Art. 19.1. Policjantowi, który uległ wypadkowi, przysługuje zwrot ponoszonych, a nie refundowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, kosztów skutków wypadków, związanych z udzielonymi świadczeniami zdrowotnymi, na które został skierowany przez lekarza prowadzącego.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy leków i materiałów medycznych opłacanych na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz.U.  Nr 45 poz. 39, z późn. zm[2])).

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki, zakres i tryb przyznawania oraz sposób i terminy dokonywania zwrotu kosztów leczenia i rehabilitacji, o których mowa w ust.1.

 

 

 

 

 

 

 

Rozdział 3

 

Postępowanie w sprawie ustalenia okoliczności,

przyczyn wypadków i chorób

oraz ustalenia prawa do świadczeń

 

 

Art. 20. 1. Okoliczności i przyczyny wypadków, o których mowa w art.  5 ust. 1, ustala komisja powypadkowa powołana przez kierownika jednostki organizacyjnej Policji.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb ustalania okoliczności i przyczyn wypadków i chorób, uwzględniając:

1)  obowiązki poszkodowanego i jego przełożonego w razie zaistnienia wypadku lub podejrzenia choroby;

2)  sposób powoływania, skład i tryb postępowania, a także właściwość komisji powypadkowych;

3)  tryb zgłaszania i rozpatrywania zastrzeżeń do ustaleń komisji, o której mowa w pkt. 2, oraz zatwierdzania tych ustaleń;

4)  wzory rejestru wypadków, protokołu powypadkowego oraz innych dokumentów sporządzanych w toku postępowania;

5)  sposób postępowania w przypadku podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia choroby, wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu oraz podmioty właściwe w tych sprawach;

6)  sposób dokumentowania chorób i ich skutków oraz prowadzenia rejestru chorób.

 

Art. 21.Koszty związane z ustalaniem okoliczności i przyczyn wypadków ponosi, z zastrzeżeniem art. 22  ust. 2, organ kierujący na badania.

 

Art. 22.1. Jeżeli z okoliczności wypadku wynika uzasadnione przypuszczenie, że policjant znajdował się w stanie po użyciu alkoholu albo pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych,  kieruje się go na badanie niezbędne do ustalenia zawartości alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie. Odmowa poddania się badaniu lub inne zachowanie uniemożliwiające jego przeprowadzenie powoduje pozbawienie prawa do świadczeń, chyba że policjant udowodni, iż miały miejsce usprawiedliwione przyczyny, które uniemożliwiły poddanie się temu badaniu.

 

 

2. Koszty badań, o których mowa w ust. 1, ponosi poszkodowany, jeżeli w ich wyniku okoliczności wymienione w ust. 1 zostały potwierdzone. 

 

Art. 23. 1. O uszczerbku na zdrowiu policjanta wskutek wypadku lub choroby, o uznaniu za całkowicie niezdolnego do służby oraz do samodzielnej egzystencji, a także o związku śmierci policjanta z wypadkiem lub chorobą, orzekają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Koszty orzeczenia ponosi organ kierujący.

2.Oceny stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz jego związku z wypadkiem  lub chorobą dokonuje się  po zakończeniu leczenia i rehabilitacji.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego, określi, w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki oraz tryb orzekania o uszczerbku na zdrowiu policjantów, kierując się koniecznością ochrony interesów osób poszkodowanych i uwzględniając:

1)   właściwość i tryb postępowania komisji lekarskich, w tym sposób ustalania uszczerbku na zdrowiu policjanta oraz związku jego śmierci z wypadkiem lub chorobą, uznawania za całkowicie niezdolnego do służby oraz do samodzielnej egzystencji, jak również sposób ustalania zwiększenia uszczerbku na zdrowiu, terminy badań lekarskich, tryb kierowania na te badania, tryb wydawania orzeczeń i ich zatwierdzania, niezbędne elementy orzeczenia, a także tryb rozpatrywania odwołań i sprzeciwów od tych orzeczeń oraz ich uchylania w trybie nadzoru;

2)   niezbędną dokumentację lekarską i inne dokumenty, w tym dotyczące przebiegu i warunków służby policjanta, mogące stanowić podstawę orzeczenia  komisji lekarskiej;

3)   wykaz norm oceny uszczerbku na zdrowiu oraz wzór skierowania do komisji lekarskich, jak również wzory orzeczeń wydawanych przez te komisje w sprawach uszczerbku na zdrowiu lub śmierci policjanta wskutek wypadku albo choroby.

 

Art. 24. Postępowanie w sprawie odszkodowań wszczyna się z urzędu lub na wniosek zainteresowanego.

 

Art. 25.  1. Prawo do świadczeń  i ich wysokość ustala, w formie decyzji,  kierownik jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełnił służbę  w chwili wypadku, a w przypadku choroby, kierownik jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełnił służbę w chwili ustalenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami takiej choroby, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 

2.  Decyzję, o której mowa w ust 1, w stosunku do: 

1)       Komendanta Głównego Policji i jego zastępców - wydaje minister właściwy do spraw wewnętrznych;

 

 

2)       komendanta wojewódzkiego (Stołecznego) Policji, komendanta Wyższej Szkoły Policji oraz szkoły policyjnej i ich zastępców - wydaje Komendant Główny Policji;

3)       komendanta powiatowego (miejskiego, rejonowego) Policji i jego zastępców – wydaje komendant wojewódzki (Stołeczny) Policji .

3. Decyzję w sprawie odszkodowania, o którym mowa w art. 16, w stosunku do:

1)       Komendanta Głównego Policji i jego zastępców - wydaje minister właściwy do spraw wewnętrznych ;

2)       pozostałych policjantów – wydaje Komendant Główny Policji.

4. Od decyzji organów, o których mowa w ust. 1 i 2, w sprawach odszkodowań, przysługuje osobie zainteresowanej odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, według zasad i w terminach określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm[3]).).

5. Odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych przysługuje także w razie niewydania decyzji przez właściwy organ, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia otrzymania orzeczenia o ustaleniu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

6. Odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych nie przysługuje od decyzji, o której mowa w ust. 3.

 

Art. 26.  Urzędy organów administracji publicznej, organy prokuratury i inne organy państwowe, zakłady opieki zdrowotnej oraz instytucje ubezpieczeniowe są obowiązane udzielać organom, o których mowa w art. 20 i art. 25 ust. 2 i 3 na ich żądanie, informacji niezbędnych do ustalenia okoliczności mających znaczenie w prowadzonych postępowaniach w sprawach odszkodowawczych.

 

Art. 27.  Świadczenia, o których mowa w art. 10, 12, 16, 17  i 19, wypłaca jednostka organizacyjna Policji, w której policjant pozostawał na zaopatrzeniu  finansowym w dniu wypadku lub w chwili ustalenia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego chorobą.

 

Art. 28.1. Roszczenie o wypłatę świadczeń, określonych ustawą,  ulega przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia prawomocnego ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem lub chorobą, bądź związku śmierci policjanta  ze służbą, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Termin określony w ust. 1 nie biegnie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, o którym mowa w art. 20 ust. 2 .

3. W razie zwłoki w ustaleniu prawa do świadczeń określonych ustawą lub w ich wypłacie, osobie uprawnionej przysługują odsetki ustawowe.

 

Art. 29.  Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia szczegółowy tryb przyznawania i wypłaty odszkodowań, kierując się potrzebą sprawnego prowadzenia postępowań i wypłaty odszkodowań oraz uwzględniając:

1)      terminy postępowania w tych sprawach, oraz przypadki w których postępowanie prowadzi się z urzędu, przebieg postępowania oraz dokumentację niezbędną do wydania decyzji, jak również sposób doręczeń decyzji odszkodowawczych;

2)      warunki uzasadniające przyznanie policjantowi albo członkowi jego rodziny odszkodowania, o którym mowa w art. 16, a także tryb postępowania w tych sprawach.

 

Art. 30.1. Jeżeli wypadek lub choroba funkcjonariusza zostały spowo-dowane przez inną osobę w wyniku popełnienia umyślnego przestępstwa lub wykroczenia, Skarbowi Państwa przysługuje do jego sprawcy roszczenie o zwrot wypłaconych z tego tytułu świadczeń określonych w niniejszej ustawie.

2. Okoliczności, o których mowa w ust. 1, stwierdza się na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu.

 

Rozdział 4

 

Zmiany w przepisach obowiązujących

Art. 31.W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399, z póżn. zm.[4])) art. 73 otrzymuje brzmienie:

„Art. 73.1. Funkcjonariusz, który w związku ze służbą doznał uszczerbku na zdrowiu lub poniósł szkodę w mieniu, otrzymuje odszkodowanie w trybie i na zasadach określonych w ustawie o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji.

2. Kompetencje określone w ustawie wymienionej w ust. 1, przysługują w Straży Granicznej odpowiednio:

1) komisjom powypadkowym powołanym przez kierownika jednostki organizacyjnej Straży Granicznej,

2) komisjom lekarskim działającym w Straży Granicznej.

 

 

 

 

3. Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 16 ustawy wymienionej w ust. 1 wydaje:

1)    minister właściwy do spraw wewnętrznych – w stosunku do Komendanta Głównego Policji i jego zastępców,

2)    Komendant Główny Straży Granicznej – w stosunku do pozostałych funkcjonariuszy.

4. Decyzje w sprawach, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 1 wydaje:

1)    minister właściwy do spraw wewnętrznych – w stosunku do Komendanta Głównego Straży Granicznej i jego zastępców,

2)    Komendant Główny Straży Granicznej – w stosunku do komendantów oddziałów Straży Granicznej, Komendanta Granicznej Placówki Kontrolnej Warszawa – Okęcie, komendantów ośrodków szkolenia Straży Granicznej i ich zastępców,

3)    Komendant Główny Straży Granicznej albo upoważniona przez niego osoba – w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę w Komendzie Głównej Straży Granicznej i Granicznej Placówki Kontrolnej Straży Granicznej Warszawa – Okęcie,

4)    Komendant Oddziału Straży Granicznej, komendant ośrodka szkolenia Straży Granicznej – w stosunku do funkcjonariuszy pełniących służbę na obszarze ich działania.”.              

 

 

Rozdział 5

 

Przepisy przejściowe i końcowe

 

 

Art. 32. 1. Do spraw o świadczenia należne z tytułu wypadków lub chorób, wszczętych przed wejściem w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

2. Policjantowi, który przed dniem wejścia w życie ustawy otrzymał jednorazowe odszkodowanie, a po tym dniu nastąpiło pogorszenie jego stanu zdrowia, będące następstwem wypadku lub choroby, z tytułu których wypłacono już odszkodowanie, zwiększa się to odszkodowanie na zasadach określonych w art. 11 i 14.

 

Art. 33. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 2 ust. 2, art. 3, art. 9,art. 10 ust. 2, art. 11 ust. 3 i art. 14 ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków  i  chorób  pozostających  w  związku ze służbą w Policji (Dz. U. Nr 53, poz. 345, z późn. zm.[5])) zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych  na podstawie art. 6, 19 ust. 3, 20 ust. 2, 23 ust. 3 i  art. 29  ustawy.

 

Art. 34. Traci moc ustawa z dnia 16 grudnia 1972 r. o odszkodowaniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji.

 

Art. 35. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

Metryczka

Data publikacji 30.08.2004
Podmiot udostępniający informację:
Osoba wytwarzająca/odpowiadająca za informację:
Osoba udostępniająca informację:
Sebastian Górkiewicz
do góry