Ustawa o zmianie ustawy o cudzoziemcach - 2004 - Biuletyn Informacji Publicznej MSWiA

Biuletyn Informacji Publicznej

Ustawa o zmianie ustawy o cudzoziemcach

projekt 14.07.04

USTAWA

z dnia ........ 2004 r.

o zmianie ustawy o cudzoziemcach iustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw1)2)

 

Art. 1.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i innych państw, które nie należą do Unii Europejskiej, ale na podstawie umów zawartych z Unią Europejską korzystają ze swobody przepływu osób oraz członków ich rodzin, w zakresie uregulowanym w ustawie z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 141, poz. 1180, z 2003 r. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959);”;

2)     art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Art. 9. Jeżeli terytorialny zasięg działania oddziałów Straży Granicznej nie obejmuje części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zadania określone w art. 8, 62 ust. 3 pkt 1, ust. 5 i 6, art. 71b ust. 2 pkt 1 i ust. 4 i 5, wykonuje na tej części terytorium Komendant Główny Straży Granicznej.”;

3)     art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Art. 10. Cudzoziemca ubiegającego się o wydanie lub przedłużenie wizy, udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zwanego dalej „zezwoleniem na pobyt rezydenta długoterminowego WE”, należy pouczyć w języku dla niego zrozumiałym o zasadach i trybie postępowania oraz o przysługujących mu prawach i ciążących na nim obowiązkach.”;

4)     w art. 15 w ust. 3 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:

„b) umów o małym ruchu granicznym lub umów, które określają warunki przekraczania granicy w przejściach na szlakach turystycznych przecinających granicę,”;

5)     po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:

,,Art. 15a. 1. Cudzoziemcy będący członkami załóg statków morskich, przypływających do polskich portów morskich, przekraczający granicę w celu zejścia na ląd i pobytu w granicach miasta portowego, posiadający ważny dokument podróży oraz przepustkę wydaną przez komendanta granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej, są zwolnieni z obowiązku posiadania wiz.

2. Komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej wydaje przepustkę cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, na podstawie pisemnego wniosku złożonego przez armatora lub kapitana statku morskiego, albo upoważnionego występującego w jego imieniu agenta.

3. Do wniosku dołącza się listę członków załogi statku morskiego określoną w załączniku do Konwencji o Ułatwieniu Międzynarodowego Obrotu Morskiego (IMO FAL) sporządzonej w Londynie dnia 9 kwietnia 1965 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 30, poz. 236, z 1972 r. Nr 27, poz. 199 oraz z 2003 r. Nr 131, poz. 1200).

4. We wniosku zamieszcza się:

1) imię (imiona) i nazwisko członka załogi statku morskiego;

2) nazwę statku morskiego;

3) nazwę portu (stoczni, przystani);

4) nazwę i numer dokumentu podr6ży, którym legitymuje się członek załogi statku morskiego.

5. W przepustce umieszcza się dane, o których mowa w ust. 4, oraz:

1) datę wystawienia przepustki oraz okres jej ważności;

2) odcisk stempla kontrolerskiego i podpis wystawiającego przepustkę;

3) informację, ze przepustka jest ważna tylko z dokumentem podróży i upoważnia jej posiadacza do przebywania w obrębie miasta portowego.

6. Przepustka wydana jest na okres postoju statku morskiego w porcie wskazanym we wniosku, nie dłużej niż na okres 15 dni.

7. W przypadku nieprzewidzianego wydłużenia się postoju statku morskiego, komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej może, na wniosek armatora lub kapitana statku morskiego, albo upoważnionego występującego w jego imieniu agenta, przedłużyć ważność przepustki na okres wskazany we wniosku przedłużenie, nie dłużej niż na okres 15 dni.

8. Komendant granicznej placówki kontrolnej odmawia wydania przepustki cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, w przypadku którego zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których mowa wart. 21 ust. 1 pkt 2,4.7.

9. Cudzoziemcowi, który został zatrzymany poza granicami miasta portowego, lub po upływie okresu, na który została wydana przepustka, albo zaistniały okoliczności, o których mowa wart. 21 ust. 1 pkt 4.6, cofa się przepustkę.

10. Do odmowy wydania przepustki i jej cofnięcia mają odpowiednio zastosowanie przepisy art. 23.

11. Wydanie oraz cofnięcie przepustki rejestruje się w ewidencji prowadzonej przez komendanta granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej.

12. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, spos6b prowadzenia ewidencji wydawanych i cofanych przepustek, wzory wniosków oraz przepustki, uwzględniając dane, o których mowa w ust. 4 i 5.

 

6)     w art. 26:

a)     w pkt 3 lit. c otrzymuje brzmienie:

„c) realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”,

b)     w pkt 4 lit. m otrzymuje brzmienie:

„m) o którym mowa w art. 44 ust. 3, art. 61 ust. 3 lub art. 71a ust. 3,”,

c)     uchyla się pkt 8;

7)     art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Art. 30. Wizę wjazdową w celu realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wydaje się cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie przed przekroczeniem granicy.”;

8)     w art. 33:

a)     w ust. 1 w pkt 4 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:

„5) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że cudzoziemiec jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu Decyzji Ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi (Dz. Urz. L 203, z 1.08.2002), potwierdzone przez organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi.”,

b)     po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

„3. Wizę, o której mowa w ust. 1 pkt 5, wydaje się na okres pobytu niezbędny do podjęcia przez cudzoziemca decyzji o współpracy z organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi, nie dłuższy jednak niż dwa miesiące.”;

9)     uchyla się art. 41;

10) w art. 46:

a)      ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydają lub odmawiają jej wydania:

1)     minister właściwy do spraw zagranicznych;

2)     szef polskiego przedstawicielstwa dyplomatycznego, konsul lub osoba wyznaczona przez ministra właściwego do spraw zagranicznych do wykonywania funkcji konsularnych;

3)     komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej - w szczególnie uzasadnionych przypadkach.”,

b)     po ust. 7 dodaje się ust. 7a-7c w brzmieniu:

,,7a. Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania zwraca się do Komendanta Głównego Straży Granicznej, a w razie potrzeby także do innych organów, o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42.

7b. Organy, o których mowa w ust. 7a, są obowiązane, w terminie 10 dni, udostępnić informacje w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42.

7c. Jeżeli organy, o których mowa w ust. 7a, nie udostępnią informacji w terminie 10 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.”;

 

11) w art. 47 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemcowi, który wykaże, że istnieją wyjątkowe i pilne przyczyny, w szczególności humanitarne, zawodowe lub ważny interes Rzeczypospolitej Polskiej, wymagające jego wjazdu i pobytu na jej terytorium lub przejazdu przez to terytorium oraz że z powodów niezależnych od niego i nieprzewidywalnych nie mógł uzyskać wizy od konsula, wizę tranzytową lub wizę pobytową w celu, o którym mowa w art. 26 pkt 4 lit. b-f oraz i, może wydać komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej.”;

12) w art. 48 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, z wyjątkiem wizy wydanej na podstawie art. 33;”;

13) art. 53 i 54 otrzymują brzmienie:

„Art. 53. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który:

1)     posiada przyrzeczenie lub przedłużenie przyrzeczenia wydania zezwolenia na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane;

2)     prowadzi działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, korzystną dla gospodarki narodowej, a w szczególności przyczyniającą się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia nowych miejsc pracy;

3)     zamierza jako osoba o uznanym dorobku artystycznym kontynuować twórczość na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)     bierze udział w szkoleniach i stażach zawodowych realizowanych w ramach programów Unii Europejskiej;

5)     zamierza jako członek rodziny zamieszkiwać wspólnie z pracownikiem migrującym, o którym mowa w Europejskiej Karcie Społecznej, sporządzonej w Turynie dnia 18 października 1961 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 8, poz. 67);

6)     jest małżonkiem obywatela polskiego;

7)     zamierza przybyć lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu połączenia z rodziną i spełnia warunki, o których mowa w art. 54;

8)     jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywającym na tym terytorium bez opieki osoby dorosłej odpowiedzialnej za niego zgodnie z prawem lub zwyczajem;

9)     jest małżonkiem lub pełnoletnim dzieckiem cudzoziemca, o którym mowa w art. 54 ust. 1 i przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez okres 5 lat na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonych w związku z okolicznościami, o których mowa w pkt 7;

10) jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

11) posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej, oraz zamierza wykonywać pracę lub prowadzić działalność gospodarczą na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej, podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe lub wykaże, że zachodzą inne okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

12) jest członkiem rodziny cudzoziemca, o którym mowa w pkt 11, towarzyszącym mu lub chcącym się z nim połączyć oraz z którym przebywał na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej;

13) jest ofiarą handlu ludźmi w rozumieniu Decyzji Ramowej Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi, przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podjął współpracę z organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie zwalczania handlu ludźmi oraz zerwał kontakty z osobami podejrzanymi o popełnienie czynów zabronionych związanych z handlem ludźmi

- jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

2.     Za członka rodziny cudzoziemca, o którym mowa w pkt 11, uważa się osoby wymienione w art. 54 ust. 2.

3.     Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wykonujący lub zamierzający wykonywać pracę w utworzonej przez siebie spółce komandytowej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółce akcyjnej albo w takiej spółce, do której przystąpił lub objął bądź nabył jej udziały lub akcje, jest obowiązany wykazać, że działalność tej spółki spełnia warunki określone w ust. 1 pkt 2.

4.     Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony można udzielić cudzoziemcowi, który:

1)     zamierza podjąć lub kontynuować studia lub szkolenie zawodowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)     wykaże, że zachodzą inne, niż określone w ust. 1 i w pkt 1, okoliczności uzasadniające jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

  1. Cudzoziemiec jest obowiązany potwierdzić zamiar podjęcia lub kontynuowania studiów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zaświadczeniem jednostki prowadzącej studia o przyjęciu na studia.
  2. Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 7, 9, 11 i 12 oraz ust. 4, powinien:

1)     posiadać stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania i leczenia siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;

2)     posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym;

3)     mieć zapewniony lokal mieszkalny, w którym zamierza przebywać i przedstawić tytuł prawny do jego zajmowania.

  1. Warunek, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, jest spełniony także wtedy gdy koszty utrzymania i leczenia cudzoziemca pokrywa członek jego rodziny, zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zobowiązany do jego utrzymania i mający możliwość wywiązania się z tego obowiązku.
  2. Źródło dochodu, o którym mowa w ust. 6 pkt 1, uważa się za wystarczające, gdy jego wysokość przekracza wysokość dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 i Nr 99, poz. 1001).

 

Art. 54. 1. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w celu połączenia z rodziną, udziela się cudzoziemcowi, który jest członkiem rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

1)     na podstawie zezwolenia na osiedlenie się;

2)     na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

3)     posiadającego status uchodźcy;

4)     co najmniej 2 lata na podstawie zezwoleń na zamieszkanie na czas oznaczony, w tym bezpośrednio przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony dla członka rodziny - na podstawie zezwolenia wydanego na okres pobytu nie krótszy niż rok.

2. Za członka rodziny cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, uważa się:

1)     osobę pozostającą z nim w związku małżeńskim uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej;

2)     małoletniego stanu wolnego, nad którym sprawuje faktycznie władzę rodzicielską, pozostającego na jego utrzymaniu, będącego:

a)     dzieckiem tego cudzoziemca i osoby pozostającej z nim w związku małżeńskim uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej, w tym także dzieckiem przysposobionym,

b)     dzieckiem tego cudzoziemca, w tym także dzieckiem przysposobionym;

c)     dzieckiem osoby, o której mowa w pkt 1, w tym także dzieckiem przysposobionym, nad którym sprawuje ona faktycznie władzę rodzicielską i pozostającym na jej utrzymaniu.

3. Za członka rodziny małoletniego cudzoziemca posiadającego status uchodźcy, przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki osoby dorosłej odpowiedzialnej za niego zgodnie z prawem lub zwyczajem, uważa się także wstępnego w linii prostej.

4. Do udzielenia dziecku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w celu połączenia z rodziną, jest potrzebna zgoda osoby, która sprawuje nad nim władzę rodzicielską.”;

14) w art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się:

1)     cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, na okres do dnia, do którego udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, do którego zamierza przybyć lub przybył w celu połączenia z rodziną, a jeżeli cudzoziemiec ten posiada zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej - na okres 2 lat;

2)     małoletniemu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 10, na okres do dnia, do którego udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jego przedstawicielowi ustawowemu;

3)     cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 12, na okres do dnia, do którego udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11;

4)     cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13, na okres 6 miesięcy;

5)     cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 1, na okres do 1 roku.”;

15) po art. 56 dodaje się art. 56a w brzmieniu:

„Art. 56a. Cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11, przysługują uprawnienia cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na osiedlenie się, o ile przepisy ustawy lub innych ustaw nie stanowią inaczej.”;

16) art. 57 otrzymuje brzmienie:

„Art. 57. 1. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli:

1)     nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53;

2)     jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;

3)     okoliczności sprawy wskazują, że cel wjazdu lub pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest lub będzie inny niż deklarowany;

4)     podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim lub cudzoziemcem zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54 ust. 1, a związek małżeński został zawarty w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;

5)     wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;

6)     w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony:

a)     złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,

b)     zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;

7)     stwierdzono u niego chorobę lub zakażenie, podlegające obowiązkowemu leczeniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 199, poz. 1938 oraz z 2004 r. Nr 95, poz. 969), lub istnieje podejrzenie takiej choroby lub zakażenia, a cudzoziemiec nie wyraża zgody na to leczenie;

8)     nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa;

9)     przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej niezgodnie z przepisami.

2.     Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 32 ust. 3, odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli podstawą ubiegania się o zezwolenie są okoliczności, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1 i 2.

3.     Cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby:

1)     którakolwiek z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 7 i 8;

2)     przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowiłby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego.

4.     Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 7, 11 i 12, nie można odmówić udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 7.

5.     Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13, nie można odmówić udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli wyłączną podstawą odmowy byłaby przyczyna, o której mowa w ust. 1 pkt 7 lub 9.

6.     Cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którego pobyt jest niepożądany, można w decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony zobowiązać do opuszczenia tego terytorium w terminie określonym w decyzji.

7.     Do decyzji o odmowie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w której zobowiązuje się cudzoziemca do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu w sprawie zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

17) w art. 58:

a)     w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wystąpi którakolwiek z okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2-9;”,

b)     uchyla się ust. 3;

18) w art. 60 w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) małoletniemu cudzoziemcowi, urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek przedstawiciela ustawowego lub kuratora.”;

19) w art. 61:

a)     ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemiec przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony co najmniej 45 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie lub terminu ważności poprzedniego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.”,

b)     po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Wniosek cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 33, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że cudzoziemiec występuje z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 13.”;

20) w art. 62:

a) ust. 3-6 otrzymują brzmienie:

,,3. Przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca jest obowiązany zwrócić się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji i Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, o przekazanie informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

4. Organy, o których mowa w ust. 3, są obowiązane, w terminie 30 dni, udostępnić posiadane informacje w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

5. Jeżeli organy, o których mowa w ust. 3, nie udostępnią informacji w terminie 30 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.

6. W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 4, może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekazania informacji zawiadamia wojewodę.”;

b) ust. 8 otrzymuje brzmienie:

„8. Wojewoda informuje:

1)           Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców o:

a)     udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11,

b)     odmowie udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 i 12,

c)     cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 i 12;

2)     Komendanta Głównego Straży Granicznej i komendanta wojewódzkiego Policji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.”;

21) w art. 63 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zaświadczenia jednostki prowadzącej studia o przyjęciu na studia, o którym mowa w art. 53 ust. 5, zawierającego w szczególności: imię i nazwisko cudzoziemca, datę i miejsce jego urodzenia, obywatelstwo, nazwę i adres jednostki prowadzącej studia, termin rozpoczęcia nauki oraz okres nauki, na jaki cudzoziemiec został zakwalifikowany.”;

22) rozdział 5 otrzymuje brzmienie:

„Rozdział 5

Zezwolenie na osiedlenie się i zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE

 

Art. 64. 1. Zezwolenia na osiedlenie się udziela się cudzoziemcowi, który:

1)     jest małoletnim dzieckiem cudzoziemca, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się, urodzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)     pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony;

3)     bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nie krótszy niż 10 lat na podstawie zgody na pobyt tolerowany lub przez okres 8 lat w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy;

4)     jest dzieckiem obywatela polskiego i pozostaje pod jego władzą rodzicielską.

2.     Cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy zalicza się do okresu nieprzerwanego pobytu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, także okres pobytu w związku z postępowaniem o nadanie statusu uchodźcy, choćby cudzoziemiec był w tym okresie umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie w celu wydalenia.

3.     Do postępowania o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się cudzoziemcowi małżonkowi obywatela polskiego stosuje się art. 55.

4.     Pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za nieprzerwany, gdy żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i nie przekroczyła łącznie 10 miesięcy w okresach, o których mowa w ust. 1, chyba że przerwa była spowodowana:

1)     wykonywaniem obowiązków zawodowych lub świadczeniem pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)     towarzyszeniem małżonkowi wykonującemu obowiązki zawodowe lub świadczącemu pracę w warunkach, o których mowa w pkt 1;

3)     potrzebą uzyskania dokumentu podróży;

4)     leczeniem cudzoziemca.

5.     Zezwolenia na osiedlenie się udziela się na czas nieoznaczony.

6.     Zezwolenie na osiedlenie się wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

 

Art. 65. 1. Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu zgodnie z przepisami bezpośrednio przed złożeniem wniosku nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co najmniej przez 5 lat, który posiada:

1)     stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania i leczenia siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu;

2)     ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym;

3)     lokal mieszkalny, w którym zamierza przebywać i przedstawi tytuł prawny do jego zajmowania.

2.     Przepisu ust. 1 nie stosuje się do cudzoziemca:

1)     odbywającego studia lub szkolenie zawodowe;

2)     posiadającego zgodę na pobyt tolerowany, azyl, status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej, lub korzystającego z ochrony czasowej;

3)     ubiegającego się o nadanie statusu uchodźcy lub o udzielenie azylu;

4)     którego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ma charakter czasowy, a w szczególności pracownika „au pair”, sezonowego, delegowanego przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług lub usługodawcę świadczącego usługi transgraniczne;

5)     przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 33 lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7;

6)     o którym mowa w art. 110.

3.     Wniosek o udzielnie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE złożony przez cudzoziemca, o którym mowa w ust. 2, pozostawia się bez rozpoznania.

4.     Źródło dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, uważa się za wystarczające, gdy jego wysokość przekracza wysokość dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego, od której przyznaje się świadczenia pieniężne z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

5.     Za tytuł prawny do lokalu, w którym cudzoziemiec przebywa lub zamierza przebywać, nie uznaje się umowy użyczenia lokalu, chyba że użyczającym jest jego zstępny, wstępny, lub małżonek, rodzice małżonka lub rodzeństwo cudzoziemca.

6.     Do okresu pobytu, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się pobytu cudzoziemca:

1)     zatrzymanego, umieszczonego w strzeżonym ośrodku, w areszcie w celu wydalenia, w stosunku do którego został zastosowany środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju lub pozbawionego wolności na podstawie orzeczeń wydanych na podstawie ustaw;

2)     o charakterze czasowym, a w szczególności jako pracownika „au pair”, sezonowego, delegowanego przez usługodawcę w celu transgranicznego świadczenia usług lub usługodawcy świadczącego usługi transgraniczne;

3)     na podstawie wizy, o której mowa w art. 33, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7;

4)     jako szefa, członka personelu misji dyplomatycznej, kierownika urzędu konsularnego i członka personelu konsularnego państwa obcego oraz innej osoby zrównanej z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów międzynarodowych.

7.     Do okresu pobytu, o którym mowa w ust. 1, zalicza się połowę okresu pobytu cudzoziemca na podstawie wizy udzielonej w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 26 pkt 4 lit. i, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 53 ust. 4 pkt 1.

8.     Do ustalenia, że pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest nieprzerwany, stosuje się art. 64 ust. 4.

9.     Zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się na czas nieoznaczony.

 

Art. 66. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli:

1)    nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;

2)    jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;

3)    wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;

4)    podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się;

5)    w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się:

a)     złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,

b)     zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;

6)     nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.

 

Art. 67. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli:

1)     nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1;

2)     wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

 

Art. 68. 1. Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na osiedlenie się, jeżeli:

1)     wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego bądź interes Rzeczypospolitej Polskiej;

2)     w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź takiego dokumentu jako autentycznego używał;

3)     został skazany prawomocnym wyrokiem w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne na karę co najmniej 3 lat pozbawienia wolności;

4)     opuścił na stałe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.     W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się określa się termin opuszczenia tego terytorium.

3.     Do postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się, w części dotyczącej nakazu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepisy o postępowaniu w sprawie wydalenia.

 

Art. 69. 1. Cudzoziemcowi cofa się zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli:

1)     nabyciezezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE nastąpiło w sposób niezgodny z prawem;

2)     stanowi on rzeczywiste i poważne zagrożenie dlaobronności lub bezpieczeństwa państwa albo dla bezpieczeństwa i porządku publicznego;

3)     opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres przekraczający 6 lat;

4)     opuścił terytorium Unii Europejskiej na okres kolejnych 12 miesięcy;

5)     uzyskał na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

2.     W decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wydanej na podstawie ust. 1 pkt 2, określa się termin opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

3.     Do postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, w części dotyczącej nakazu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepisy o postępowaniu w sprawie wydalenia, z wyłączeniem art. 90 ust. 2.

 

Art. 70. W przypadku gdy zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE zostało cofnięte z przyczyn, o których mowa w art. 69 ust. 1 pkt 3, 4 i 5, kolejnego zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się, gdy cudzoziemiec spełnia warunki określone w art. 65, z tym że bezpośrednio przed złożeniem wniosku o wydanie kolejnego zezwolenia powinien przebywać nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami co najmniej przez 3 lata.

 

Art. 71. 1. Zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się na wniosek cudzoziemca.

2.     Zezwolenia na osiedlenie się udziela się:

1)     małoletniemu dziecku cudzoziemca urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek przedstawiciela ustawowego, posiadającego zezwolenie na osiedlenie się w chwili urodzenia się dziecka;

2)     dziecku obywatela polskiego, na wniosek jego przedstawiciela ustawowego, posiadającego obywatelstwo polskie.

3.     Wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się może obejmować dzieci cudzoziemca lub inne osoby pozostające pod jego opieką.

4.     Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1)     dane cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia;

2)     dane objętych wnioskiem dzieci i innych osób wpisanych do dokumentu podróży cudzoziemca, w zakresie niezbędnym do wydania zezwolenia, w przypadku wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się;

3)     informację o podróżach i pobytach zagranicznych odbytych w okresie ostatnich 5 lat.

5.     Cudzoziemiec jest obowiązany uzasadnić wniosek, przedstawić ważny dokument podróży oraz dołączyć do wniosku:

1)     fotografie osób objętych wnioskiem;

2)     dokumenty niezbędne do potwierdzenia danych zawartych we wniosku i okoliczności uzasadniających ubieganie się o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.

6.     W szczególnie uzasadnionym przypadku, gdy cudzoziemiec nie posiada ważnego dokumentu podróży i nie ma możliwości jego uzyskania, może przedstawić inny dokument potwierdzający jego tożsamość.

 

Art. 71a. 1. Cudzoziemiec może złożyć wniosek o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE w czasie zgodnego z prawem pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

2.     Wniosek cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, o której mowa w art. 33, lub cudzoziemca, o którym mowa w art. 110, pozostawia się bez rozpoznania.

3.     W przypadku gdy przed upływem zgodnego z prawem okresu pobytu cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie została wydana decyzja ostateczna w sprawie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda wydaje cudzoziemcowi wizy na okres pobytu do czasu wydania decyzji ostatecznej.

 

Art. 71b. 1. Decyzję w sprawie udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca.

2.     Przed wydaniem decyzji o udzieleniu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamierzonego pobytu cudzoziemca jest obowiązany zwrócić się do komendanta oddziału Straży Granicznej, komendanta wojewódzkiego Policji i Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, a w razie potrzeby także do innych organów, o przekazanie informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

3. Organy, o których mowa w ust. 2, są obowiązane, w terminie 30 dni, udostępnić posiadane informacje w zakresie niezbędnym do ustalenia, czy wjazd i pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowią zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego.

4.     Jeżeli organy, o których mowa w ust. 2, nie udostępnią informacji w terminie 30 dni, uznaje się, że wymóg uzyskania informacji został spełniony.

5.     W szczególnie uzasadnionych przypadkach termin, o którym mowa w ust. 3, może być przedłużony do 3 miesięcy, o czym organ obowiązany do przekazania informacji zawiadamia wojewodę.

6.     Decyzję o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE wydaje wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca z urzędu lub na wniosek Ministra Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Komendanta Głównego Straży Granicznej, Komendanta Głównego Policji, komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta wojewódzkiego Policji.

7.     Wojewoda informuje Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców o udzieleniu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, gdy cudzoziemiec posiada takie zezwolenie udzielone przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej.

 

Art. 71c. 1. Załatwienie sprawy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE powinno się zakończyć nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w postępowaniu odwoławczym - w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania.

2.     W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się art. 36-38 Kodeksu postępowania administracyjnego.

 

Art. 71d. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory formularzy wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się i zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE oraz liczbę fotografii i wymogi dotyczące fotografii dołączanych do wniosku. W rozporządzeniu uwzględnia się dane dotyczące cudzoziemca, o których mowa w art. 12, w zakresie niezbędnym do udzielenia zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, oraz dane, o których mowa w art. 71 ust. 4.”;

23) art. 72 otrzymuje brzmienie:

„Art. 72. 1. Kartę pobytu wydaje się cudzoziemcowi, który uzyskał:

1)     zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony;

2)     zezwolenie na osiedlenie się;

3)     zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

4)     status uchodźcy;

5)     zgodę na pobyt tolerowany.

2.     Karta pobytu, w okresie jej ważności, potwierdza tożsamość cudzoziemca podczas jego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz uprawnia, wraz z dokumentem podróży, do wielokrotnego przekraczania granicy bez konieczności uzyskania wizy.

3.     Karta pobytu wydana cudzoziemcowi, który uzyskał:

1)     zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, jest ważna przez okres tego zezwolenia;

2)     zezwolenie na osiedlenie się, jest ważna 10 lat;

3)     zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jest ważna 5 lat.”;

24) w art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się na wniosek cudzoziemca, który posiada zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli utracił on dokument podróży albo gdy jego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, a uzyskanie przez cudzoziemca nowego dokumentu podróży nie jest możliwe.”;

25) w art. 74 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Polski dokument tożsamości cudzoziemca może być wydany małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przebywającemu na tym terytorium bez opieki osoby dorosłej odpowiedzialnej za niego zgodnie z prawem lub zwyczajem, który nie posiada dokumentu podróży, jeżeli nie sprzeciwia się temu interes Rzeczypospolitej Polskiej oraz przemawia za tym dobro dziecka, a uzyskanie przez niego dokumentu podróży napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody.”;

26) w art. 75 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„ 1.Tymczasowy polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się cudzoziemcowi posiadającemu zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, który podczas pobytu za granicą utracił swój dokument podróży albo którego dokument podróży uległ zniszczeniu bądź utracił ważność, zamierzającemu powrócić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy uzyskanie przez niego innego dokumentu podróży nie jest możliwe.

27) w art. 80:

a)     w  ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) kartę pobytu - po doręczeniu dokumentu potwierdzającego nabycie obywatelstwa polskiego, decyzji o cofnięciu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

2) polski dokument podróży dla cudzoziemca - po doręczeniu dokumentu podróży lub decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”,

b)     ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Cudzoziemcowi, który opuszcza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wskutek cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wydaje się zaświadczenie o zwrocie karty pobytu, polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca lub polskiego dokumentu tożsamości cudzoziemca, ważne do czasu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

28) w art. 81:

a)      ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Kartę pobytu wydaje wojewoda, który wydał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE.”,

b)     po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6. Kartę pobytu i inne dokumenty, o których mowa w ust. 2-5, cudzoziemiec odbieraosobiście, a w przypadku małoletniego poniżej 13 roku życia - jego przedstawiciel ustawowy lub kurator.”;

29) w art. 83 w ust. 2 w pkt 3 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:

,,c) zgodę na pobyt tolerowany;”;

30) w art. 88 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.Cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, nie wydaje się decyzji o wydaleniu.”;

31) po art. 90 dodaje się art. 90a w brzmieniu:

„Art. 90a. Decyzje o wydaleniu mogą być przekazywane za pośrednictwem urządzeń umożliwiających odczyt i zapis znaków pisma na nośniku papierowym oraz za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych i doręczane cudzoziemcowi w formie uzyskanej w wyniku takiego przekazu.”;

32) w art. 95:

a)      ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemiec, któremu wydano decyzję o wydaleniu, może być doprowadzony do granicy albo do granicy państwa, do którego zostaje wydalony, lub do portu lotniczego albo morskiego tego państwa, w przypadku gdy:

1)     przebywa w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia;

2)     nie opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie określonym w decyzji o wydaleniu;

3)     wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego albo interes Rzeczypospolitej Polskiej;

4)     decyzja o wydaleniu cudzoziemca została wydana w związku z okolicznością, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 7.”,

b)     ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej odnotowuje w rejestrze, o którym mowa w art. 124 pkt 1 lit. g, lub informuje niezwłocznie wojewodę, który wydał decyzję o wydaleniu, o opuszczeniu przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

33) w art. 96 w ust. 3 w pkt 3 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4 i 5 w brzmieniu:

„4) koszty pomocy udzielonej przez państwo członkowskie Unii Europejskiej w związku z zastosowaniem tranzytu drogą powietrzną przez jego terytorium;

5) koszty pobytu w strzeżonym ośrodku lub areszcie w celu wydalenia.”;

34) w art. 98 po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:

„4. Organ, o którym mowa w ust. 1, pobiera od cudzoziemca, któremu wydano decyzję o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odciski linii papilarnych, jeżeli nie zostały one pobrane na podstawie art. 14 ust. 2 albo podczas zatrzymania cudzoziemca na podstawie art. 101 ust. 1.

5. Do pobierania linii papilarnych od cudzoziemca, któremu wydano decyzję o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się przepis art. 14 ust. 3.”;

35) w art. 100 w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) wzór formularza wniosku o udzielenie zezwolenia na tranzyt cudzoziemca drogą powietrzną w celu wydalenia, uwzględniając postanowienia Dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz. Urz. WE L 321, z 6.12.2003).”;

36) po rozdziale 8 dodaje się rozdział 8a w brzmieniu:

„Rozdział 8a

 Tranzyt cudzoziemca drogą powietrzną

 

Art. 100a. 1. Jeżeli doprowadzenie cudzoziemca do portu lotniczego państwa, do którego ma być wydalony, nie jest możliwe z uzasadnionych praktycznych powodów przy wykorzystaniu lotu bezpośredniego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Komendant Główny Straży Granicznej występuje z wnioskiem do centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o zezwolenie na przejazd cudzoziemca przez obszar portu lotniczego tego państwa, zwany dalej „tranzytem drogą powietrzną”.

2.     Gdy jest to niezbędne, wniosek o zezwolenie na tranzyt drogą powietrzną dotyczy także wszystkich osób, które są odpowiedzialne za cudzoziemca podczas tranzytu, w tym osób sprawujących nad nim opiekę medyczną i tłumaczy, zwanych dalej „eskortą”.

3.     Komendant Główny Straży Granicznej doręcza wniosek o zezwolenie na tranzyt drogą powietrzną centralnemu organowi państwa członkowskiego Unii Europejskiej co najmniej 48 godzin przed rozpoczęciem tranzytu.

4.     W szczególnie pilnych przypadkach terminu, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się.

5.     Do tranzytu drogą powietrzną można przystąpić po uzyskaniu zezwolenia centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, chyba że co innego wynika z dwustronnych lub wielostronnych porozumień lub umów.

6.     Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza wniosku o zezwolenie na tranzyt drogą powietrzną, uwzględniając postanowienia dyrektywy Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz. Urz. WE L 321, z 6.12.2003).

 

Art. 100b. 1. Komendant Główny Straży Granicznej uzgadnia z centralnym organem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej zakres pomocy w tranzycie drogą powietrzną i sposób jego przeprowadzenia zapewniający zakończenie tranzytu w czasie nie dłuższym niż 24 godziny.

2.     W przypadku gdy tranzyt drogą powietrzną nie może być zakończony w ciągu 24 godzin, Komendant Główny Straży Granicznej może uzgodnić z organem centralnym innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej jego przedłużenie, nie więcej niż o 48 godzin.

 

Art. 100c. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 100a ust. 1, zezwala się niezwłocznie na ponowny wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdy:

1)      centralny organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej cofnął zezwolenie na tranzyt drogą powietrzną;

2)      podczas tranzytu drogą powietrzną wjechał bez zezwolenia na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej przez którego obszar portu lotniczego jest wykonywany tranzyt;

3)     jego wydalenie do kraju przeznaczenia lub innego państwa tranzytu lub jego wejście na pokład statku powietrznego okazało się bezskuteczne;

4)     wykonanie tranzytu jest niemożliwe z innego powodu.

 

Art. 100d 1. Koszty związane z ponownym wjazdem cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ponosi Skarb Państwa.

2. Skarb Państwa zwraca koszty pomocy w tranzycie drogą powietrzną udzielonej przez inne państwo członkowskie Unii Europejskiej.

3. Koszty, o których mowa w ust. 1 i 2, są pokrywane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

 

Art. 100e. Jeżeli doprowadzenie cudzoziemca do portu lotniczego państwa, do którego ma być wydalony z terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, nie jest możliwe przy wykorzystaniu lotu bezpośredniego z terytorium tego państwa, Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej udziela zezwolenia na tranzyt drogą powietrzną przez obszar polskiego portu lotniczego.

 

Art. 100f. 1. Komendant Główny Straży Granicznej zawiadamia o udzieleniu lub odmowie udzielenia zezwolenia na tranzyt drogą powietrzną centralny organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej w terminie 48 godzin od otrzymania wniosku.

2. W uzasadnionych przypadkach termin, którym mowa w ust. 1, może być przedłużony o kolejne 48 godzin.

 

Art. 100g. 1. Komendant Główny Straży Granicznej może odmówić udzielenia zezwolenia na tranzyt drogą powietrzną, gdy:

1)     cudzoziemiec jest oskarżony w Rzeczypospolitej Polskiej o popełnienie przestępstwa lub jest poszukiwany w celu wykonania wyroku;

2)     tranzyt przez terytorium innych państw lub przyjęcie cudzoziemca przez państwo, do którego jest wydalany nie są wykonalne;

3)     wykonanie decyzji o wydaleniu wymaga zmiany portu lotniczego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

4)     cudzoziemiec stanowi zagrożenie dla porządku i bezpieczeństwa publicznego, zdrowia publicznego lub interesu Rzeczypospolitej Polskiej;

5)     udzielenie pomocy w wykonaniu tranzytu jest w danym momencie niemożliwe.

2. Komendant Główny Straży Granicznej może cofnąć zezwolenie na tranzyt drogą powietrzną, jeżeli okoliczności, o których mowa w art. 100g ust. 1, wyjdą na jaw po jego udzieleniu, o czym niezwłocznie zawiadamia centralny organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 i ust. 2, Komendant Główny Straży Granicznej niezwłocznie zawiadamia centralny organ innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o najbliższym terminie, w którym wykonanie tranzytu drogą powietrzną będzie możliwe, chyba że zachodzą inne przesłanki odmowy udzielenia zezwolenia na tranzyt.

 

Art. 100h. 1. Komendant Główny Straży Granicznej na wniosek centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej może udzielić pomocy w tranzycie drogą powietrzną przez obszar polskiego portu lotniczego, polegającej w szczególności na:

1)     przejęciu cudzoziemca na pokładzie statku powietrznego i konwojowaniu go w obrębie portu lotniczego;

2)     zapewnieniu cudzoziemcowi oraz jego eskorcie:

a)     niezbędnej opieki medycznej,

b)     wyżywienia;

3)     odbiorze, przechowywaniu i przekazywaniu dokumentów podróży cudzoziemca;

4)     powiadamianiu centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o miejscu i czasie odlotu cudzoziemca, jeżeli tranzyt odbywa się bez eskorty;

5)     przekazywaniu centralnemu organowi innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej istotnych informacji dotyczących wykonania tranzytu;

6)     zapewnieniu cudzoziemcowi zakwaterowania w czasie wykonywania tranzytu;

7)     przeciwdziałaniu próbom uniemożliwienia wykonania tranzytu podejmowanym przez cudzoziemca.

2. Komendant Główny Straży Granicznej po zakończeniu tranzytu drogą powietrzną przez obszar polskiego portu lotniczego, występuje do centralnego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej o pokrycie kosztów udzielonej pomocy.

 

Art. 100i. 1. Funkcjonariusze innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej należący do eskorty, podczas wykonywania tranzytu drogą powietrzną przez obszar polskiego portu lotniczego:

1)    są uprawnieni do stosowania wobec cudzoziemca środków przymusu bezpośredniego przez użycie siły fizycznej w postaci chwytów obezwładniających oraz podobnych technik obrony lub ataku w celu odparcia czynnej napaści lub kajdan w celu zapobieżenia czynnej napaści;

2)    mogą współdziałać z funkcjonariuszami Straży Granicznej, stosując środki przymusu bezpośredniego odpowiadające potrzebie wynikającej z istniejącej sytuacji i niezbędne do osiągnięcia podporządkowania się wydanym poleceniom, zgodnie z warunkami użycia środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, określonymi w ustawie z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1399, z 2003 r. Nr 90, poz. 844, Nr 113, poz. 1070, Nr 128, poz. 1175, Nr 137, poz. 1302 i Nr 166, poz. 1609 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257), gdy wystąpi bezpośrednie i poważne zagrożenie podjęcia przez cudzoziemca ucieczki, okaleczenia siebie lub osób trzecich lub zniszczenia mienia.

2.     Funkcjonariusze innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej należący do eskorty, podczas wykonywania tranzytu drogą powietrzną przez obszar polskiego portu lotniczego noszą ubranie cywilne i nie mogą być uzbrojeni.

 

Art. 100j. Do spraw uregulowanych w niniejszym rozdziale nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.”;

37) w art. 101:

a)     w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) wystąpić do wojewody z wnioskiem o wydanie decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”,

b)     po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

,,3a. zatrzymanego cudzoziemca zwalnia się:

1)     jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania cudzoziemiec nie został przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o umieszczenie go w strzeżonym ośrodku albo o zastosowanie wobec niego aresztu w celu wydalenia;

2)      jeżeli w ciągu 24 godzin od chwili przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o umieszczeniu w strzeżonym ośrodku albo o zastosowaniu wobec niego aresztu w celu wydalenia;

3)     na polecenie sądu lub prokuratora;

4)     jeżeli  ustanie przyczyna zatrzymania.”,

 

c)     ust. 7 otrzymuje brzmienie:

,,7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty daktyloskopijnej, na której pobiera się odciski linii papilarnych od cudzoziemca na podstawie art. 14 ust. 2, cudzoziemca zatrzymanego na podstawie ust. 1, któremu wydano decyzję o wydaleniu lub decyzję o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uwzględniając przyczynę pobrania odcisków linii papilarnych.”;

 

38) po art. 101 dodaje się art. 101a w brzmieniu:

„Art. 101a. 1. Organ, który zatrzymał małoletniego cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez opieki osoby dorosłej odpowiedzialnej za niego zgodnie z prawem lub zwyczajem, może wystąpić do sądu właściwego ze względu na miejsce zatrzymania małoletniego, z wnioskiem o umieszczenie go w placówce opiekuńczo-wychowawczej.

2. Koszty związane z umieszczeniem i pobytem małoletniego cudzoziemca w placówce opiekuńczo-wychowawczej są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Komendanta Głównego Straży Granicznej lub Komendanta Głównego Policji.”;

39) w art. 102 w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1) jest to niezbędne do sprawnego przeprowadzenia postępowania w sprawie o wydalenie lub o cofnięcie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;

       2) zachodzi uzasadniona obawa, że będzie się uchylał od wykonania decyzji o wydaleniu lub decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”;

40) w art. 124:

a)     w pkt 1 w lit. i średnik na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j i k w brzmieniu:

„j) zezwoleń na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

k) cudzoziemców, od których pobrano odciski linii papilarnych;”,

b)     pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) rejestr odcisków linii papilarnych, pobranych od cudzoziemców na podstawie art. 14 ust. 2, zatrzymanych na podstawie art. 101 ust. 1 oraz którym wydano decyzję o wydaleniu lub decyzję o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”;

41) w art.125 w ust. 1 pkt 2-4 otrzymują brzmienie:

„2) w pkt 1 w lit. b-d, g, j, prowadzi wojewoda;

3)     w pkt 1 w lit. e, prowadzą wojewoda, konsul i komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej, każdy w zakresie swojej właściwości;

4)     w pkt 1 w lit. f i k, prowadzą komendant wojewódzki Policji, komendant powiatowy (miejski) Policji, komendant oddziału Straży Granicznej i komendant placówki kontrolnej Straży Granicznej, każdy w zakresie swojej właściwości;”;

42) w art. 126 ust. 1:

a)     pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w lit. a-c, j, przechowuje się informacje o wnioskach, wydanych postanowieniach, decyzjach administracyjnych i wyrokach sądu, a ponadto dane, o których mowa w art. 12:

a)     w lit. a, dotyczące cudzoziemców objętych postępowaniami w sprawie wydania i przedłużenia wizy,

b)     w lit. b, dotyczące cudzoziemców objętych postępowaniami o wydanie i cofnięcie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz datę wydania, numer, serię oraz termin upływu ważności karty pobytu,

c)     w lit. c, dotyczące cudzoziemców objętych postępowaniami o wydanie i cofnięcie zezwolenia na osiedlenie się oraz datę wydania, numer, serię oraz termin upływu ważności karty pobytu lub polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca,

d)     w lit. j, dotyczące cudzoziemców objętych postępowaniami o wydanie i cofnięcie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE oraz datę wydania, numer, serię oraz termin upływu ważności karty pobytu lub polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca;”,

b)                pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) w lit. g, przechowuje się dane cudzoziemców wydalonych z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz informacje o decyzjach w sprawie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o dacie opuszczenia przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”,

c)w pkt 6 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:

„7) w lit. k, przechowuje się imię (imiona) i nazwisko, datę i miejsce urodzenia oraz obywatelstwo cudzoziemca, od którego pobrano odciski linii papilarnych, podstawę prawną pobrania odcisków linii papilarnych, stopień oraz imię i nazwisko osoby pobierającej odciski linii papilarnych.”;

43) w art. 128:

a)           w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) została wydana ostateczna decyzja o wydaleniu, decyzja o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się z przyczyny, o której mowa w art. 68 ust. 1 pkt 1-3, decyzja o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE z przyczyny, o której mowa w art. 69 ust. 1 pkt 2 lub decyzja o odmowie nadania statusu uchodźcy, zawierająca nakaz opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu ochrony cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”,

b)           w ust. 3 pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2) 3 lat od dnia wykonania decyzji o wydaleniu, decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się, decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy;

3) 5 lat od dnia wykonania decyzji o wydaleniu, decyzji o cofnięciu zezwolenia na osiedlenie się, decyzji o cofnięciu zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, w przypadku pokrycia kosztów wydalenia w całości lub części przez Skarb Państwa;”;

44)             w art. 132 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) rejestrów, o których mowa w art. 124 pkt 1 lit. a-h, j, z wyjątkiem rejestrów prowadzonych przez konsula;”;

45)             w art. 133 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Organ obowiązany do prowadzenia rejestrów i ewidencji, o których mowa w art. 124 pkt 1 lit. a-h, j, k i pkt 2 i 3 oraz w art. 132 ust. 2 pkt 4-8, posiada dostęp do danych przetwarzanych w Systemie Pobyt oraz w rejestrze odcisków linii papilarnych pobranych od cudzoziemca na podstawie art. 14 ust. 2, zatrzymanego na podstawie art. 101 ust. 1 oraz któremu wydano decyzję o wydaleniu, w zakresie danych gromadzonych w rejestrach i ewidencji, które ten organ prowadzi.

46)             w art. 137 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 136 ust. 1, można, w drodze decyzji:

1)     nakazać przebywanie w określonym miejscu do czasu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na koszt przewoźnika;

2)     zakazać opuszczania statku powietrznego lub morskiego;

3)     nakazać opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na pokładzie innego statku powietrznego lub morskiego niż ten, na którym przybył. ”;

47)             w art.143 w ust. 1:

a)           pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) wydawanie decyzji i postanowień w pierwszej instancji, w sprawach uregulowanych:

a)     w ustawie,

b)     w ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353, z 2001 r. Nr 42, poz. 475 oraz z 2003 r. Nr 128, poz. 1175),

c)     w ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji,

d)     w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

- jeżeli nie zostały one przekazane innym organom;”;

b)           pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) prowadzenie współpracy międzynarodowej w zakresie problemów migracyjnych i uchodźczych, w tym przekazywanie organom państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, o których mowa w art. 62 ust. 8 pkt 1 i art. 71b ust. 7;”.

 

Art. 2.

W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 128, poz. 1176 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 8 w pkt 26 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 27 w brzmieniu:

„27) informacje o wynikach sprawdzenia cudzoziemca w jednostce centralnej zgodnie z rozporządzeniem Rady nr 2725/2000/WE z dnia 11 grudnia 2000 r. w sprawie utworzenia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu bardziej efektywnego stosowania Konwencji Dublińskiej (Dz. Urz. WE L 316, z 15.12.2000), oraz o podjętych czynnościach na podstawie rozporządzenia Rady nr 343/2003/WE z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego (Dz. Urz. WE L 50, z 25.02.2003).”;

2)     w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Tłumaczenie na język polski dokumentów sporządzonych w języku obcym, stanowiących dowody w postępowaniu o nadanie statusu uchodźcy lub azylu, zapewnia, w razie potrzeby, organ, przed którym jest prowadzone postępowanie.”;

3)     art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Art. 12. Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, zwany dalej „Prezesem Urzędu”, i Rada do Spraw Uchodźców, każdy w zakresie swojej właściwości, do dnia 31 marca każdego roku, przedstawiają właściwej do spraw wewnętrznych komisji Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej informację o stosowaniu ustawy w roku poprzednim, w zakresie realizacji zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z Konwencji Genewskiej i Protokołu Nowojorskiego.”;

4)     w art. 14 w ust. 1 w pkt 3 średnik na końcu zastępuje się kropką i uchyla się pkt 4;

5)     w art. 16:

a)     w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

,,1) udziela się zgody na pobyt tolerowany, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1, albo”,

b)     w ust. 3:

- pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) w dniu doręczenia decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy przebywa on na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zezwolenia na pobyt lub zezwolenia na pobyt czasowy;”,

- po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:

,,1a) jest pozbawiony wolności wskutek wykonania orzeczeń wydanych na podstawie ustaw lub stosuje się wobec niego środek zapobiegawczy w postaci zakazu opuszczania kraju;”,

c)     po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

,,3a. W przypadku gdy cudzoziemca umieszczono w strzeżonym ośrodku lub zastosowano wobec niego areszt w celu wydalenia, w decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, w której nakazuje się cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie określa się terminu do opuszczenia tego terytorium.”,

d)     po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„6. Komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej informuje Prezesa Urzędu o opuszczeniu terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez cudzoziemca, któremu w decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy Prezes Urzędu lub Rada do Spraw Uchodźców nakazała opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

6)     po art. 16 dodaje się art. 16a w brzmieniu:

,,Art. 16a. 1. Cudzoziemiec, któremu doręczono decyzję o przekazaniu go innemu państwu członkowskiemu Unii Europejskiej, odpowiedzialnemu za rozpatrzenie jego wniosku o nadanie statusu uchodźcy na podstawie rozporządzenia Rady nr 343/2003/WE z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego może być doprowadzony do granicy lub do granicy państwa, do którego następuje przekazanie albo do portu lotniczego lub morskiego tego państwa.

2. Obowiązek doprowadzenia cudzoziemca do granicy wykonuje, na wniosek Prezesa Urzędu, komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

3. Obowiązek doprowadzenia cudzoziemca od granicy do granicy państwa, do którego następuje przekazanie albo do portu lotniczego lub morskiego tego państwa wykonuje, na wniosek Prezesa Urzędu, Komendant Główny Straży Granicznej lub komendant oddziału Straży Granicznej właściwy ze względu na miejsce, w którym cudzoziemiec przekracza granicę.

4. Komendant granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej informuje niezwłocznie Prezesa Urzędu o opuszczeniu przez cudzoziemca terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

7)     w art. 24 w ust. 1 w pkt 4 w lit. e kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. f w brzmieniu:

„f) członków rodziny cudzoziemca, o których mowa w art. 2 lit. i rozporządzenia Rady nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego.”

8)     po art. 30 dodaje się art. 30a w brzmieniu:

„Art. 30a. W przypadku, gdy przed upływem roku od dnia złożenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy, nie została wydana decyzja w pierwszej instancji i przyczyna przedłużenia postępowania nie leży po stronie wnioskodawcy, Prezes Urzędu, na wniosek cudzoziemca, wydaje zaświadczenie potwierdzające okres, jaki upłynął od dnia wszczęcia postępowania i okoliczność, że przedłużenie postępowania nie nastąpiło z przyczyn leżących po stronie cudzoziemca.”;

9)     w art. 31 w ust. 5 w pkt 2 kropkę na końcu zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) w granicznej placówce kontrolnej Straży Granicznej, w której następuje przekazanie cudzoziemca na podstawie rozporządzenia Rady nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela kraju trzeciego, albo na granicy państwa, do którego następuje przekazanie, w porcie lotniczym albo morskim tego państwa, jeżeli wobec cudzoziemca przystępuje się do doprowadzenia, o którym mowa w art. 16 a.”;

10) w art. 40 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) po złożeniu wniosku o nadanie statusu uchodźcy okaże się, że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.”;

11) w art. 44 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Decyzja, o której mowa w ust. 1, obejmuje także małoletnie dzieci i małżonka, towarzyszących cudzoziemcowi.”;

12) art. 46 otrzymuje brzmienie:

„Art. 46. Cudzoziemcowi, w którego sprawie toczy się postępowanie o nadanie statusu uchodźcy, nie wydaje się decyzji o wydaleniu, a wykonanie decyzji wydanej przed dniem złożenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy, wstrzymuje się do dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.”;

13) w art. 56 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Udzielanie pomocy, o której mowa w ust. 1, może być przedłużone, na wniosek cudzoziemca:

1)     na okres 3 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o nadaniu statusu uchodźcy lub decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, w której udzielono zgody na pobyt tolerowany;

2)     na okres 1 miesiąca od dnia doręczenia decyzji o umorzeniu postępowania o nadanie statusu uchodźcy w związku z cofnięciem wniosku o nadanie statusu uchodźcy.”;

14) art. 67 otrzymuje brzmienie:

„Art. 67. 1. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 56 ust. 1, 2 i 5, udziela się opieki medycznej w zakresie, w jakim osobom objętym obowiązkowym lub dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym przysługuje prawo do świadczeń na podstawie ustawy z dnia .... o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr ., poz. .).

2. Udzielanie cudzoziemcowi opieki medycznej następuje na podstawie umowy zawartej pomiędzy Prezesem Urzędu a świadczeniodawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia .... o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych.

3. Koszty opieki medycznej, o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem kosztów określonych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. Nr 126, poz. 1384, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 199, poz. 1938 oraz z 2004 r. Nr 95, poz. 969), są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Prezesa Urzędu.”;

15) w art. 68 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

,,1. Cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 56 ust. 1, który cofnął wniosek o nadanie statusu uchodźcy, można, na jego wniosek, przyznać pomoc w dobrowolnym wyjeździe z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”;

16) w art. 93 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Do postępowania w sprawie o udzielenie azylu stosuje się odpowiednio przepisy art. 17, 18, 27 ust. 1 pkt 1-3, art. 29 ust. 1 i działu II rozdział 4.”;

17) w art. 97 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 i 3 w brzmieniu:

„2. Do postępowania o udzielenie cudzoziemcowi zgody na pobyt tolerowany na podstawie ust. 1 pkt 4 stosuje się art. 55 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach.

3. Przepisów o pobycie tolerowanym nie stosuje się do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i innych państw, które nie należą do Unii Europejskiej, ale na podstawie umów zawartych z Unią Europejską korzystają ze swobody przepływu osób oraz członków ich rodzin.”;

18) w art. 102 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

,,4. Decyzji o cofnięciu zgody na pobyt tolerowany, udzielonej na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”;

19) w art. 103 pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) uzyskania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub na osiedlenie się albo zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.”;

20) w art. 104:

a)     ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Zgody na pobyt tolerowany udziela:

1)     wojewoda:

a)     z urzędu, w decyzji o odmowie wydalenia, gdy w postępowaniu w sprawie o wydalenie cudzoziemca stwierdzi, że zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 4,

b)     z urzędu, w przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 4, ujawnią się po wydaniu decyzji o wydaleniu,

c)     na wniosek organu zobowiązanego do wykonania decyzji o wydaleniu, gdy decyzja stanie się niewykonalna z przyczyn niezależnych od organu, który jest obowiązany ją wykonać;

2)     Prezes Urzędu:

a)     z urzędu:

- w decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, pozbawieniu statusu uchodźcy lub pozbawieniu azylu, jeżeli zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1,

- w przypadku gdy okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1 lub 4, ujawnią się po wydaniu decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy zawierającej nakaz opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, decyzji o pozbawieniu statusu uchodźcy lub pozbawieniu azylu,

b) na wniosek cudzoziemca przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie którego wydano orzeczenie, o którym mowa w art. 97 ust. 1 pkt 3;

c) na wniosek organu zobowiązanego do wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy zawierającej nakaz opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, decyzji o pozbawieniu statusu uchodźcy lub pozbawieniu azylu, gdy decyzja stanie się niewykonalna z przyczyn niezależnych od organu, który jest obowiązany ją wykonać;

3)     Rada, gdy w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy stwierdzi, że zachodzi którakolwiek z okoliczności, o których mowa w art. 97 ust. 1 pkt 1.”,

b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

 

„ 1a. Decyzję w sprawie udzielenia zgody na pobyt tolerowany w przypadkach,  o których mowa w ust. 1 pkt1 li. b i c wydaje wojewoda, który wydał decyzję o wydaleniu.”

 

21) art. 112 otrzymuje brzmienie:

„Art. 112. 1. Cudzoziemcowi korzystającemu z ochrony czasowej Prezes Urzędu zapewnia opiekę medyczną oraz przyznaje pomoc przez zakwaterowanie i wyżywienie, z zastrzeżeniem ust. 4.

2. Udzielanie cudzoziemcowi opieki medycznej następuje na podstawie umowy zawartej pomiędzy Prezesem Urzędu a świadczeniodawcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia ... o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

3. Koszty opieki medycznej, o której mowa w ust. 1, z wyłączeniem kosztów określonych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach, są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych, ze środków będących w dyspozycji Prezesa Urzędu.

4. Cudzoziemcowi korzystającemu z ochrony czasowej, który wykonuje pracę lub prowadzi działalność gospodarczą, Prezes Urzędu zapewnia opiekę medyczną i pomoc, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wysokość uzyskiwanego przez cudzoziemca dochodu.”;

22) w art. 117 po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Do połączenia cudzoziemca korzystającego z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z członkiem jego rodziny korzystającym z ochrony czasowej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej stosuje się art. 117a i 117b.”;

23) po art. 117 dodaje się art. 117a i 117b w brzmieniu:

„Art. 117a. 1. Prezes Urzędu może wystąpić do właściwego organu innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej z wnioskiem o przeniesienie cudzoziemca korzystającego z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

2.     Prezes Urzędu informuje Komisję Europejską iWysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do Spraw Uchodźców o wystąpieniu z wnioskiem,o którym mowa w ust. 1.

3. Wniosek, o którym mowa ust. 1, zawiera:

1)     imię i nazwisko cudzoziemca;

2)     obywatelstwo;

3)     datę i miejsce urodzenia;

4)     stan cywilny;

5)     dane dotyczące pokrewieństwa cudzoziemca.

4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się:

1)     dokument potwierdzający tożsamość cudzoziemca lub dokument podróży;

2)     dokumenty potwierdzające związki rodzinne, w szczególności odpis skrócony aktu małżeństwa, aktu urodzenia, dokumenty potwierdzające istnienie stosunku przysposobienia;

3)     inne informacje niezbędne dla ustalenia tożsamości cudzoziemca lub związków rodzinnych;

4)     informacje o wydanych decyzjach w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt, wizach lub decyzjach o odmowie wydania wizy i dokumentach, na podstawie których wydano te decyzje;

5)     informacje o złożonych wnioskach o udzielenie zezwolenia na pobyt lub o wydanie wizy, wraz z określeniem etapu postępowania w tych sprawach.

 

Art. 117b. 1. Przeniesienie cudzoziemca korzystającego z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej następuje za jego zgodą.

2. Cudzoziemcowi, który podlega przeniesieniu do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Prezes Urzędu wydaje przepustkę.

3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór przepustki, o której mowa w ust. 2, uwzględniając postanowienia Dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów zapewniania ochrony czasowej w przypadku masowego napływu uchodźców oraz w sprawie działań podejmowanych w celu rozłożenia wysiłków między państwami członkowskimi w celu przyjęcia tych osób, a konsekwencjami tego przyjęcia (Dz. Urz. WE L 212, z 7.08.2004).

4. Z dniem, w którym cudzoziemiec korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opuszcza to terytorium, traci ważność wydana mu wiza i wygasa udzielone zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony.”;

24) w art. 138 w ust. 1 i 2 wyrazy „w art. 97,” zastępuje się wyrazami „w art. 97 ust. 1,”.

 

Art. 3.

W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2000 r. Nr 28, poz. 353, z 2001 r. Nr 42, poz. 475 oraz z 2003 r. Nr 128, poz. 1175) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemcowi można na jego wniosek nadać obywatelstwo polskie, jeżeli zamieszkuje w Polsce na podstawie zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub zezwolenia na pobyt, co najmniej 5 lat.”;

2)     w art. 9 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Może być uznana za obywatela polskiego osoba o nieokreślonym obywatelstwie lub nie posiadająca żadnego obywatelstwa, jeżeli zamieszkuje w Polsce na podstawie zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, co najmniej 5 lat.”;

3)     w art. 10 ust. 1 i 1a otrzymują brzmienie:

„1. Cudzoziemiec, któremu udzielono zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zezwolenia na pobyt i który pozostaje co najmniej 3 lata w związku małżeńskim z osobą posiadającą obywatelstwo polskie, nabywa obywatelstwo polskie, jeżeli w terminie określonym w ust. 1a złoży odpowiednie oświadczenie przed właściwym organem i organ ten wyda decyzję o przyjęciu oświadczenia.

1a. Termin do złożenia oświadczenia woli, o którym mowa w ust. 1, wynosi 6 miesięcy od dnia uzyskania przez cudzoziemca zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub zezwolenia na pobyt albo 3 lata i 6 miesięcy od dnia zawarcia związku małżeńskiego z osobą posiadającą obywatelstwo polskie.”.

 

Art. 4.

W ustawie z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960, z późn. zm.3)) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 26:

a)     ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania na pobyt stały, zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia kartę pobytu wydaną w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, statusu uchodźcy albo zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub decyzję o nadaniu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.”,

b)     ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Cudzoziemiec, dokonując zameldowania na pobyt czasowy trwający ponad 2 miesiące, zgłasza wymagane dane do zameldowania oraz przedstawia wizę, a w przypadku gdy wjazd cudzoziemca nastąpił na podstawie umowy przewidującej zniesienie lub ograniczenie obowiązku posiadania wizy - dokument podróży, tymczasowe zaświadczenie tożsamości cudzoziemca, kartę pobytu albo zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, bądź decyzję o udzieleniu zgody na pobyt tolerowany lub o nadaniu statusu uchodźcy.”;

2)     w art. 44a w ust. 2 pkt 19 otrzymuje brzmienie:

„19) seria i numer karty pobytu wydanej w związku z udzieleniem zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, bądź nadaniem statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, data jej wydania, data ważności oraz oznaczenie organu, który ją wydał,”.

 

Art. 5.

W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 65, poz. 385, z późn. zm.4)) w art. 33a w ust. 2 dodaje się pkt 1c-1e w brzmieniu:

„1c) cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

1d) cudzoziemcy, którym udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959),

1e) cudzoziemcy - członkowie rodzin osób, o których mowa w pkt 1 i 1a oraz w pkt 1c i 1d.”.

 

 

Art. 6.

W ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25, z późn. zm.5)) w art. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zgody na pobyt tolerowany lub posiadając status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej, lub”.

 

Art. 7.

W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, z późn. zm.6)) w art. 94a w ust. 2 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 -10 w brzmieniu:

„8) osoby, którym udzielono zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

9)     osoby, którym udzielono zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959),

10) członkowie rodzin osób, o których mowa w pkt 3, 5, 8 i 9.”.

 

Art. 8.

W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204, z późn. zm.7)) w art. 15 ust. 3e otrzymuje brzmienie:

„3e. Cudzoziemiec, niebędący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, któremu udzielono zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo któremu nadano status uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej, odbywa staż podyplomowy na zasadach obowiązujących obywateli polskich.”.

 

Art. 9.

W ustawie z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178, z późn. zm.8)) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W zakresie podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z takich samych praw jak obywatele polscy korzystają cudzoziemcy:

1)     posiadający zezwolenie na osiedlenie się,

2)     posiadający zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE,

3)     posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959),

4)     posiadający zgodę na pobyt tolerowany,

5)     posiadający status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej,

6)     korzystający z ochrony czasowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

7)     członkowie rodzin osób, o których mowa w pkt 1- 4.”.

 

 

 

Art. 10.

W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 86, poz. 960, z późn. zm.9)) w części IV załącznika do ustawy ust. 2-5 otrzymują brzmienie:

 

 

2. Od zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony

300 zł

 

 

3. Od zezwolenia na osiedlenie się

600 zł

 

 

3a. Od zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE

600 zł

 

 

4. Od przepustki w małym ruchu granicznym:

1) jednorazowej

2) stałej

 

 

7 zł

19 zł

 

 

5. Od wizy:

1)     wydawanej przez komendanta granicznej placówki kontrolnej Straży Granicznej

2)     pobytowej wydawanej przez wojewodę w przypadku, o którym mowa w art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959):

a)     w pkt 1

b)     w pkt 2

c)     w pkt 3

d)     w pkt 4

3)     pobytowej wydawanej przez wojewodę małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

a)     krótkoterminowej

b)     długoterminowej

 

300 zł

 

 

 

 

 

 

 

 

 

50 zł

200 zł

200 zł

50 zł

 

 

 

 

 

100 zł

200 zł

 

wiza dla członka rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub innego państwa, które nie należy do Unii Europejskiej, ale na podstawie umów zawartych z Unią Europejską korzysta ze swobody przepływu osób

 

 

Art. 11.

W ustawie z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 117, poz. 1007, z 2003 r. Nr 210, poz. 2036 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959) w art. 8 w ust. 1 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:

„a) posiada obywatelstwo:

- polskie,

- innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,

- innego państwa, jeżeli otrzymała zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo na zasadzie wzajemności, o ile umowy międzynarodowe ratyfikowane przez Rzeczpospolitą Polską nie stanowią inaczej,”.

 

Art. 12.

W ustawie z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391, z późn. zm.10)) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 6 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) osoby nieposiadające obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy pobytowej w celu wykonywania pracy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zgody na pobyt tolerowany lub posiadające status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej albo korzystające z ochrony czasowej na jej terytorium;”;

2)     w art. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) członkowie zakonów oraz alumni wyższych seminariów duchownych i teologicznych, postulanci, nowicjusze i junioryści zakonów i ich odpowiednicy nieposiadający obywatelstwa państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i niebędący osobami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, a przebywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”.

 

Art. 13.

W ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. 135, poz. 1268 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i Nr 120, poz. 1252) w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) cudzoziemcom zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadającym zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959), zgodę na pobyt tolerowany lub status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej,”.

 

Art. 14.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 oraz z 2004 r. Nr 35, poz. 305 i Nr 64, poz. 593) w art. 1 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) cudzoziemcom przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającym status uchodźcy, zgodę na pobyt tolerowany, zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959), jeżeli zamieszkują łącznie z członkami rodziny na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.”.

 

Art. 15.

W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 i Nr 99, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) cudzoziemcom mającym miejsce zamieszkania i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiadającym zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959), zgodę na pobyt tolerowany lub status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej;”;

2)     w art. 101 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o świadczenie, w sprawach niecierpiących zwłoki oraz w sprawach cudzoziemców, którym udzielono zgody na pobyt tolerowany, właściwą miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie.”.

 

Art. 16.

W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) wprowadza się następujące zmiany:

1)     w art. 1:

a)     w ust. 3:

-  pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) cudzoziemców poszukujących i podejmujących zatrudnienie lub inną pracę zarobkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy:

a)     są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej,

b)     są obywatelami państw, z którymi Unia Europejska zawarła umowy o swobodzie przepływu osób,

c)     posiadają status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej

d)     posiadają zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE w Rzeczypospolitej Polskiej,

e)     posiadają zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959),

f)       posiadają zgodę na pobyt tolerowany w Rzeczypospolitej Polskiej lub korzystają z ochrony czasowej w Rzeczypospolitej Polskiej,

g)     ubiegają się o nadanie statusu uchodźcy, po upływie roku od dnia złożenia wniosku w tej sprawie, jeżeli w tym czasie nie została wydana decyzja w pierwszej instancji i przyczyna przedłużenia postępowania nie leży po stronie wnioskodawcy;”,

- pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) cudzoziemców - członków rodzin obywateli polskich i cudzoziemców, o których mowa w pkt 2 lit. c-f, którzy uzyskali zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;”

b)     ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Na zasadach określonych w ustawie zasiłki i inne świadczenia z tytułu bezrobocia przysługują osobom, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-f oraz cudzoziemcom - członkom rodzin obywateli polskich.”;

2)     w art. 87:

a)     pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) posiadający zezwolenie na osiedlenie się w Rzeczypospolitej Polskiej lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;”;

b)     po pkt 2 dodaje pkt 2a w brzmieniu:

,,2a) posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. Nr 128, poz. 1175 oraz z 2004 r. Nr 96, poz. 959);”;

3)     w art. 88:

a)     ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.Warunkiem wydania zezwolenia na pracę jest wcześniejsze uzyskanie przez pracodawcę przyrzeczenia i uzyskanie przez cudzoziemca odpowiedniej wizy lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zezwolenia, o którym mowa w przepisach o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca i zaświadczenia potwierdzającego, że przedłużenie postępowania o nadanie statusu uchodźcy ponad jeden rok od dnia złożenia wniosku w tej sprawie nie nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wnioskodawcy.”,

b)     w ust. 3 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Wojewoda wydaje decyzję w sprawie zezwolenia na pracę także na podstawie dokumentu podróży lub zezwoleń, o których mowa w przepisach o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie tymczasowego zaświadczenia tożsamości cudzoziemca i zaświadczenia potwierdzającego, że wydłużenie postępowania o nadanie statusu uchodźcy ponad jeden rok od dnia złożenia wniosku w tej sprawie nie nastąpiło z przyczyn leżących po stronie wnioskodawcy.”.

 

Art. 17.

Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

 

 

Art. 18.

W przypadku, gdy po wejściu w życie ustawy, decyzja Prezesa Urzędu o wydaleniu cudzoziemca wydana w czasie, gdy toczyło się wobec niego postępowanie o nadanie uchodźcy, stanie się niewykonalna z przyczyn niezależnych od organu, który jest obowiązany ją wykonać lub ujawnią się okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany, organem właściwym do udzielenia temu cudzoziemcowi zgody na pobyt tolerowany jest Prezes Urzędu.

Art. 19.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie przepisów w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą pozostają w mocy przepisy wykonawcze wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

 

Art. 20.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2005 r., z wyjątkiem art. 2 pkt 5 i 6 oraz art. 16 pkt 1 lit. a tiret pierwsze i pkt 3 w zakresie dotyczącym cudzoziemców ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy, wobec których nie została wydana decyzja w sprawie o nadanie statusu uchodźcy po upływie roku od dnia złożenia wniosku i przyczyna przedłużeniapostępowania nie leży po stronie cudzoziemca, które wchodzą w życie z dniem 1 lutego 2005 r.

Metryczka

Data publikacji 30.08.2004
Podmiot udostępniający informację:
Osoba wytwarzająca/odpowiadająca za informację:
Osoba udostępniająca informację:
Sebastian Górkiewicz
do góry