Projekt ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego „Modernizacja techniczna Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2005 - 2010”.

Projekt z dn. 22 lipca 2004r.

 

USTAWA

z dnia ........................................2004r.

o ustanowieniu programu wieloletniego „Modernizacja techniczna Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2005 - 2010”.

 

 

Art. 1

Ustanawia się wieloletni program „Modernizacja techniczna Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2005 - 2010” - w rozumieniu art. 80 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003r. Nr 15, poz. 148 z późn. zm.[1]), zwany dalej „Programem”.

 

Art. 2

Celem Programu jest modernizacja techniczna i doposażenie Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu, zwłaszcza w zakresie sprzętu transportowego oraz uzbrojenia, warunkująca poprawę skuteczności i efektywności realizacji zadań związanych z bezpieczeństwem obywateli i państwa.

 

Art. 3

1.       Program jest finansowany ze środków budżetu państwa.

2.       W latach 2005 - 2010 wydatki budżetu państwa na realizację programu wyniosą ogółem 1.500.000 tys. zł.

2. Program realizowany jest zgodnie z harmonogramem realizacji programu stanowiącym załącznik do ustawy.

 

Art. 4

1. Program realizuje minister właściwy do spraw wewnętrznych, zwany dalej „ministrem”, w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

2. Minister, po upływie każdego roku realizacji programu, składa Radzie Ministrów sprawozdanie z jego realizacji.

Art. 5

W celu realizacji programu mogą być zawierane umowy wieloletnie, do których nie stosuje się przepisu art. 29 ust. 6 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 594, Nr 96, poz. 874, Nr 166, poz. 1611 i Nr 189, poz. 1851 oraz z 2004 r. Nr 19, poz. 177) i art. 142 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 177 oraz Nr 96, poz. 959).

 

Art. 6

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.

 

Załącznik do ustawy z dnia .....

Harmonogram realizacji programu modernizacji technicznej Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2005 - 2010

Wyszczególnienie

Wydatki budżetowe w latach (w tys. zł.):

 

POLICJA

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Razem

1. Sprzęt transportowy

105 000

105 000

120 000

120 000

125 000

125 000

700 000

2. Uzbrojenie i wyposażenie specjalne

20 000

25 000

25 000

20 000

5 000

5 000

100 000

 

125 000

130 000

145 000

140 000

130 000

130 000

800 000

 

 

 

 

 

 

 

 

STRAŻ GRANICZNA

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Razem

1. Sprzęt transportowy*

5 700

6 500

3 700

99 600

63 600

60 900

240 000

2. Uzbrojenie i wyposażenie specjalne

3 000

3 000

3 000

1 000

0

0

10 000

 

8 700

9 500

6 700

100 600

63 600

60 900

250 000

*w tym jednostki pływające i statki powietrzne

 

 

 

 

 

 

 

PAŃSTWOWA STRAŻ POŻARNA

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Razem

1. Sprzęt transportowy

65 000

65 000

65 000

70 000

70 000

65 000

400 000

 

65 000

65 000

65 000

70 000

70 000

65 000

400 000

 

 

 

 

 

 

 

 

BIURO OCHRONY RZĄDU

2005

2006

2007

2008

2009

2010

Razem

1. Sprzęt transportowy

4 000

4 000

5 000

12 500

12 500

7 500

45 500

2. Uzbrojenie i wyposażenie specjalne

500

500

500

1 000

1 000

1 000

4 500

 

4 500

4 500

5 500

13 500

13 500

8 500

50 000

Wydatki ogółem:

203 200

209 000

222 200

324 100

277 100

264 400

1 500 000

 

 

U Z A S A D N I E N I E

Celem ustanowienia i realizacji programu „Modernizacja techniczna Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu” jest powstrzymanie technicznej dekapitalizacji użytkowanego w służbach odpowiedzialnych za zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz poprawa wyposażenia tych formacji.

Jest to niezbędny warunek istotnego zwiększenie skutecz­ności i efektywności działania w zakresie bezpieczeństwa publicznego obywateli i pań­stwa, zgodnie z Rządowym programem poprawy bezpieczeństwa obywateli „Bezpieczna Polska”, jak również z wymogami i standardami Unii Europejskiej.

Obecny stan faktyczny w tym zakresie jest wysoce niezadowalający i dalsze jego utrzymywanie może powodować poważne zakłócenia w funkcjonowaniu tych formacji.

Praktycznie od początku lat dziewięćdziesiątych nie podjęto próby stworzenia systemowego rozwiązania zapewniającego nie tylko wprowadzenie do eksploatacji nowoczesnego sprzętu technicznego ale także jego systematyczną wymianę – zanim osiągnie on etap tzw. śmierci technicznej.

Szczególnie jest to widoczne w zakresie sprzętu transportowego i uzbrojenia.

Np. Policja posiada 16.484 pojazdy, co stanowi 73 % stanu, którym powinna dysponować zgodnie z normami.

41 % z tej ilości to samochody zakupione przed rokiem 1998 o przestarzałej konstrukcji oraz znacznej awaryjności, nie spełniające w pełnym zakresie wymagań podstawowych służb Policji. Niekorzystna struktura wiekowa pojazdów powoduje, że ich wycofywanie z eksploatacji - w przypadku braku doposażenia w pojazdy nowe - będzie stale rosło.

Podstawowymi pojazdami będącymi na wyposażeniu Policji są w dalszym ciągu samochody Polonez (osobowe) i UAZ 469B (terenowe),o znacznym stopniu wyeksploatowania. Samochody tych marek kwalifikują się praktycznie do wycofania z eksploatacji. Są to samochody 12 letnie i starsze. Ze względu na wiek i parametry użytkowe cechuje je wysoki współczynnik awaryjności. Podobnie rzecz ma się z zakupionymi na początku lat 90-tych samochodami Volkswagen Passat i Vento.

Bardzo odczuwalne są również potrzeby w zakresie pojazdów użytkowanych przez służbę prewencyjną do zadań konwojowych i deportacyjnych (ponad 50% pojazdów kwalifikuje się do wycofania)

Generalnie zaspokojenie najpilniejszych potrzeb Policji w zakresie sprzętu transportowego będzie ukierunkowane na zakup:

ü      samochodów osobowych i osobowych terenowych różnych typów (oznakowanych i nieoznakowanych). Z uwagi na wycofanie ze sprzedaży samochodu Polonez, stanowiącego dotychczas podstawowy pojazd służb prewencyjnych (tzw. „radiowóz”), planuje się, że zostanie on zastąpiony samochodem osobowym klasy średniej.

ü      sprzętu transportowego na bazie pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 t, w tym furgonów dla służb prewencyjnych i kryminalnych, ambulansów minersko-pirotechnicznych i in.,

ü      miotaczy wody i transporterów opancerzonych. Posiadane przez Policję oba rodzaje pojazdów nie są w stanie sprostać zadaniom realizowanym przez Oddziały Prewencji Policji,

W najbliższych latach zakupy nowoczesnego uzbrojenia, sprzętu techniki policyjnej oraz sprzętu ochronnego należy ukierunkować na doposażenie jednostek terenowych Po­licji w:

ü      broń krótką mającą docelowo zastąpić przestarzałe pistolety P-64 oraz P-83, będące bronią typowo wojskową, nie dostosowaną do wymagań stawianych broni policyj­nej.

ü      pistolety maszynowe na amunicję PARA.

ü      kaski ochronne oraz kamizelki kuloodporne – w miejsce tych, które obecnie nie posiadają już atestów i stanowią iluzoryczną jedynie ochronę policjantów.

Skuteczność działań mających na celu realizację ustawowych zadań Straży Granicznej warunkowana jest między innymi mobilnością formacji. Prawidłowe wykonywanie obowiązków nie jest możliwe bez sprawnego i nowoczesnego sprzętu transportowego i uzbrojenia.

Zabezpieczenie potrzeb transportowych Straży Granicznej wymaga posiadania  3 389 szt. różnego rodzaju pojazdów. Aktualnie formacja eksploatuje 2 854 szt. pojazdów tj. 84% potrzeb. Spośród użytkowników pojazdów, zapewniających niezbędną mobilność jednostek organizacyjnych SG – 55% stanowią pojazdy wyeksploatowane, zakupione w latach 92/94. Posiadany tabor na dzień dzisiejszy wymaga wymiany w ilości minimum 340 szt. różnego rodzaju pojazdów. W okresie 2005/2010 roku rotacji podlegać powinno kolejne 511 szt. środków transportu. Łącznie, celem uzupełnienia potrzeb formacji oraz zapewnienia niezbędnej wymiany pojazdów zużytych technicznie należy zakupić 1.379 szt. różnego rodzaju pojazdów.

Mając na uwadze optymalną realizację zadań Straży Granicznej oraz możliwości budżetowe do najpilniejszych potrzeb należy zaliczyć zakup 645 szt. pojazdów o wartości ok. 43 200 tys. zł. przeznaczonych  głównie do bezpośredniej ochrony granicy państwowej (np.: samochody osobowe, osobowo-terenowe, furgony, motocykle).

Powyższe wpłynie na poprawę mobilności formacji, skuteczniejszą i efektywniejszą realizację zadań ustawowych – zwłaszcza w aspekcie zwiększonych zadań, wynikających z ostatniej nowelizacji ustawy o SG. Dalsza eksploatacja pojazdów zużytych technicznie o przestarzałej konstrukcji, często awaryjnych negatywnie wpływa na realizację zadań ustawowych, a przede wszystkim generuje dodatkowe koszty funkcjonowania formacji.

Nie przewiduje się wzrostu ilości eksploatowanych pojazdów.

Jednocześnie zakłada się, że realizacja zakupu pojazdów zgodnie z programem  wieloletnim wzorem innych państw UE dotychczas stosujących takie rozwiązania może przynieść wymierne efekty w postaci unifikacji sprzętu, niższych cen zakupu, poprawy efektywności zarządzania posiadaną flotą, uproszczenia procedur zakupu oraz obniżenia kosztów bieżącej eksploatacji.

Po zakończeniu procesu uzawodowienia w roku 2006 w jednostkach organizacyjnych Straży Granicznej pełnić będzie służbę około 17.200 funkcjonariuszy. Zgodnie z ustawą SG jest formacją uzbrojoną, zatem każdy funkcjonariusz musi posiadać broń służbową. W ramach realizacji programu „Modernizacji Uzbrojenia Funkcjonariuszy Policji i Straży Granicznej w latach 2001-2004 zakupiono 9.146 szt. nowoczesnych pistoletów na 9 mm nb Parabellum.

Biorąc  dodatkowo pod uwagę stany posiadania pistoletów GLOCK i CZ do wymiany pozostanie 5.200 szt. pistoletów P-64 i P-83 ponieważ pistolety tej generacji nie nadają się do wyposażenia nowoczesnej formacji granicznej ze względu na małą pojemność magazynka 6 do 8 szt. amunicji i zawodność działania.

Stąd wynika konsekwentne dążenie do wycofania z użytku przestarzałych pistoletów.

Niezrealizowanie programu spowoduje:

ˇ        konieczność wyposażenia ponad 5.000 funkcjonariuszy w przestarzałą i zawodną broń strzelecką;

ˇ        konieczność zakupywania dwóch innych rodzajów amunicji tj.: 9 mm nb Makarow i 9 mm nb Parabellum;

ˇ        stały wzrost współczynnika niezawodności broni z uwagi na coraz dłuższy czas użytkowania (i związany z tym proces starzenia się materiałów);

ˇ        brak „zaufania” funkcjonariuszy do posiadanej broni a tym samym mniejszą pewność działania.

Ponadto należy stwierdzić, iż ponad 20 letni czas użytkowania i brak części zamiennych do pistoletów na 9 mm amunicję Makarow (lub też duży koszt ich wykonywania z uwagi na konieczność jednostkowej produkcji) nieuchronnie spowoduje konieczność wycofania tej broni z użytku. Niezawodność broni i pojemność magazynka (w nowoczesnej broni ponad dwukrotnie większa) mogą decydować niekiedy o życiu funkcjonariusza.

Pozyskane przez Straż Graniczną statki powietrzne wyprodukowane zostały w latach 1973-1975 i stanowią w dużej mierze konstrukcje przestarzałe i w znacznym stopniu wyeksploatowane. Wymagają one kosztownych remontów bieżących i wymian podzespołów, na które formacja nie otrzymała dodatkowych środków. Realizacja tych czynności niejednokrotnie powodowała długotrwałe przestoje i trudności w wykonywaniu planowanych i doraźnych działań.

Również jednostki pływające, oprócz 2 jednostek kontroli strefy ekonomicznej, były budowane w latach 70-tych. Systematycznie maleje ich przydatność do realizacji zadań przez SG w ochronie granicy państwowej i sprawowaniu nadzoru nad polskimi obszarami morskimi. Były one budowane dla różnych użytkowników i przeznaczone do realizacji zadań niezwiązanych z aktualnymi ustawowymi działaniami Straży Granicznej. Charakteryzują się one słabymi parametrami techniczno-eksploatacyjnymi, małą dzielnością morską i autonomicznością pływania przy stosunkowo dużej obsadzie załogą i wysokich kosztach eksploatacji.

Przewidywany okres eksploatacji zarówno statków powietrznych jak i jednostek pływających dobiega końca. W okresie od 2005 do 2010 roku formacja planuje wycofanie z eksploatacji 16 szt. jednostek pływających (w tym dwóch pełnomorskich).

W świetle powyższego koniecznym staje się rozpoczęcie procesu wymiany dotychczas eksploatowanych przez Straż Graniczną jednostek pływających na nowe, standardem odpowiadające wyposażeniu jakim dysponują inne państwa Unii Europejskiej.

Straż Graniczna przygotowując się organizacyjnie do spełnienia wymogów ochrony morskiego odcinka granicy państwowej jako zewnętrznej granicy Unii Europejskiej opracowała i przyjęła do realizacji w dniu 27 czerwca 1999 r. „Koncepcję ochrony morskiego odcinka granicy państwowej i sprawowania nadzoru nad polskimi obszarami morskimi”. Zapisy tej koncepcji znalazły swoje odzwierciedlenie w „Strategii Zintegrowanego Zarządzania Granicą” opracowanej w Departamencie Integracji Europejskiej i Współpracy Międzynarodowej MSWiA, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 6 czerwca 2000 r.

Doposażenie SG w jednostki pływające i statki powietrzne będzie wypełnieniem zapisów zaktualizowanej „Strategii Zintegrowanego Zarządzania Granicą w latach 2003-2005” przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 27 listopada 2002 r. jak również zobowiązań Polski zawartych w rozdziale dotyczącym obszaru „Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne” w „Wyciągu z Draft Common Position Poland” z dnia 8 lipca 2002 r., w którym Polska przedłożyła podstawowe informacje nt. planu zakupu sprzętu w tym statków powietrznych i jednostek pływających w latach 2005-2010.

Jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej eksploatują 5578 samochodów.

Średni, normatywny okres eksploatacji samochodów w PSP wynosi 12 lat co oznacza, że każdego roku należy wycofać z eksploatacji i zastępować nowymi około 480 szt. samochodów rocznie.

Ze względu na ograniczone możliwości finansowe jednostki PSP realizowały – począwszy od powstania PSP – zakupy i wymianę pojazdów na poziomie, średnio 60% rzeczywistych potrzeb.

Skutkiem powyższego stanu jest:

ü      sukcesywne zmniejszanie się stanu posiadania pojazdów ( w stosunku do 1998 r. ilość samochodów eksploatowanych w PSP zmniejszyła się o blisko 200 szt.);

ü      rosnące koszty zapewnienia sprawności technicznej sprzętu;

ü      wzrost średniego wieku i w konsekwencji degradacja techniczna pojazdów.

Aktualnie 1355 samochodów PSP osiągnęło bądź przekroczyło normatywny okres eksploatacji z czego 696 z uwagi na wysoką awaryjność – w konsekwencji wysokie, przekraczające granicę opłacalności koszty utrzymania sprawności technicznej – zakwalifikowano do jak najszybszego wycofania.

Efektem realizacji programu będzie:

ü      wymiana 80% samochodów ratownictwa wysokościowego o przekroczonym okresie eksploatacji, szczególnie pojazdów których utrzymywanie w eksploatacji nie zapewnia bezpieczeństwa zarówno obsługującym strażakom jak i osobom ratowanym;

ü      dostosowanie struktury sprzętu do aktualnych zadań ochrony przeciwpożarowej (samochody ratownictwa drogowego i ratownictwa ekologicznego).

Dodatkowym efektem będzie możliwość przekazania do jednostek wchodzących w skład krajowego systemu ratowniczo – gaśniczego, głownie jednostkom OSP, znacznej ilości samochodów wycofywanych z jednostek objętych programem.

Program modernizacji technicznej umożliwi zaspokojenie najpilniejszych potrzeb PSP, głownie w zakresie wymiany sprzętu, nie stwarza jednak możliwości uzupełnienia stanu pojazdów do wielkości określonej normatywami wyposażenia.

Odkładanie programu w czasie może doprowadzić do kumulacji potrzeb, trudnych do zrealizowania w przyszłości przez budżet państwa a tym samym negatywnie wpłynie na możliwości prowadzenia skutecznych i efektywnych działań przez jednostki straży pożarnej.

Stan sprzętu technicznego wykorzystywanego pośrednio bądź bezpośrednio do zapewnienia sprawności działania Biura Ochrony Rządu jest w większości niezadowalający.

Uwarunkowane jest to nie tylko czasem jego eksploatacji, ale także intensywnością działań wykonywanych przez te służby w krótkim okresie czasu. Postępująca dekapitalizacja tego sprzętu przekładająca się bezpośrednio na poziom wykonywanych zadań może zostać zatrzymana przez konsekwentną wieloletnią realizację proponowanego programu.

W perspektywie najbliższej dekady przewiduje się ukierunkowanie modernizacji sprzętu technicznego będącego na wyposażeniu Biura Ochrony Rządu na utrzymywanie stałego standardu technologicznego sprzętu transportowego oraz uzbrojenia poprzez uzupełnianie i zakupy nowoczesnego sprzętu i akcesoriów w tym wyposażenie ochronnego dla osób chronionych – zwłaszcza w zakresie indywidualnych środków ochronnych.

W latach 2005 – 2010 w związku z realizacją programu modernizacyjnego przewi­dywany jest zakup: samochodów osobowych reprezentacyjnych opancerzonych., osobo­wych ochronnych, osobowo-terenowych, ciężarowych do 3,5 t, mikrobusów, autobusów, oraz samochodów ciężarowo - terenowych.

W ramach niniejszego programu w latach 2005 – 2010 przewiduje się też zakup pistoletów samopowtarzalnych oraz pistoletów maszynowych w ilościach wystarczających na odtworzenie liczby jednostek broni – część z niej w wyniku intensywnej eksploatacji jest sukcesywnie wycofywana.

Zaniechanie realizacji programu spowoduje kontynuację działań nieplanowych związanych z doraźnymi zakupami sprzętu technicznego,  wymuszonymi zmianami w ilości i specyfice zadań ochronnych.

Konsekwencją niezrealizowania programu będzie nagły spadek jakości zadań ochronnych wykonywanych przez BOR. Dla przykładu podam, iż brak zakupów pojazdów ochronnych i osobowych przez najbliższe dwa lata spowoduje spadek ich ilości w stosunku do etatu do poziomu 30%. Zintensyfikowana eksploatacja tak małej ilości pojazdów doprowadzi do ich szybszego zużycia i większej awaryjności. Podobna sytuacja występować będzie w sprzęcie łączności  i uzbrojenia.

 

 

Ocena skutków regulacji:

1)      Cel wprowadzenia ustawy:

Powstrzymanie dekapitalizacji wyposażenia służb nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych i stworzenie warunków technicznych do poprawy stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego.

2)      Podmioty na które będzie oddziaływać akt prawny:

Realizacja ustawy wpłynie na skuteczność działania służb porządku i bezpieczeństwa publicznego nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, zwiększając skuteczność ich działania.

3)      Konieczność przeprowadzenia konsultacji społecznych:

Materia regulowana ustawą nie wymaga konsultacji społecznych

4)      Wpływ regulacji na dochody i wydatki sektora publicznego:

Regulacja skutkuje zwiększeniem wydatków budżetu o sumę 1.500.000 zł w okresie od 2005 do 2010 roku przy czym zwiększenie sprawności działania służb wpłynie na redukcję wydatków związanych z likwidacją szeroko rozumianych skutków przestępczości.

5)      Wpływ regulacji na rynek pracy, konkurencyjność wewnętrzna i zewnętrzną gospodarki:

Brak możliwości określenia bezpośredniego wpływu regulacji na rynek pracy, konkurencyjność wewnętrzna i zewnętrzną gospodarki. Ulokowanie w krajowych zakładach regularnych i wieloletnich zamówień może z całą pewnością przyczynić się do pozytywnych zjawisk na rynku pracy, zaś fakt użytkowania przez służby porządku publicznego np. określonych typów uzbrojenia może wpłynąć na podniesienie poziomu konkurencyjność zewnętrznej polskich producentów – także poza rynkami unijnymi.

6)       Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionów:

Regulacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu na sytuację i rozwój regionów. Poprawa stanu bezpieczeństwa w perspektywie może okazać się czynnikiem zwiększającym atrakcyjność Polski dla inwestorów.

7)      Ocena pod względem zgodności z prawem Unii Europejskiej:

Materia ustawy nie jest regulowana prawem unijnym

Metryczka

Data publikacji 12.08.2004
Podmiot udostępniający informację:
Osoba wytwarzająca/odpowiadająca za informację:
Osoba udostępniająca informację:
Sebastian Górkiewicz
do góry